Monte Verde

3 en 4 februari 2012

Het is nu avond, we zitten voor kamer 118 van het Ficus Hotel in Santa Elena (Monteverde). De cicaden zorgen voor een achtergrond muziekje. We zitten weer te genieten van een lokaal en een Mexicaans (corona) biertje en na te genieten van de dag van vandaag. Weer zoveel prachtige vogels gezien!!!

3 februari

Laat ik beginnen bij vanochtend….Vanochtend om een uur of 9 weggereden uit Rincon de la Vieja daar was het 28 graden en de temperatuur steeg tot 32 graden. Totdat we in hogere sferen kwamen. We begonnen aan de beklimming naar het nevelwoud van Monteverde. Een oorverdovend lawaai van krekels vergezelde ons. Echt heel hard, zelfs Wim hoorde ze en die hoort de krekels overdag bijna nooit. Volgens de routebeschrijving zou de weg naar Monte Verde een slechte onverharde weg zijn. Nou dat valt mee dachten we, gewoon een asfaltweg…we hadden het nog niet gezegd (ik dan voornamelijk) of de asfaltweg hield op en ja hoor 18 km hobbeldebobbel over een onverharde weg. We moesten allebei al naar de wc, nou dat gehobbel zorgt er voor dat je zeker moet!!!

De temperatuur was inmiddels gezakt naar een aangename 23 graden, zou ik dan toch nog mijn vestje aan moeten vandaag. Ja,voor jullie in Nederland klinkt dat nu als een heerlijke temperatuur maar  het voelt nu best wel fripsig aan (is wel 9 uur ‘s avonds). Ik zit nu ook met een truitje met lange mouwen en een vestje buiten.

Maar goed, weer terug naar vanmiddag. Carmen wist ons vlekkeloos naar het hotel te brengen. Wat leuk die huisjes midden in een bos!

Na de lunch in het hotel (waar we nog een leuke ‘show’ hebben gezien van de withoofd capucijner aapjes) gingen we richting het NP Monte Verde om de kolibries te gaan zien. Wat veel en zo leuk!!!  Er waren bij een koffietentje van die bakjes met suikerwater gezet enCosta Rica578 Costa Rica583het was een af en aan vliegen van allerlei verschillende soorten kolibries. Ze fotograferen bleek nog verdomde moeilijk, maar gelukkig toch een paar foto’s nog aardig gelukt…dus kijk weer ff bij de foto’s. Er kwam ook nog een coatl langs gesnuffeld. Snel een foto, maar ik had er eigenlijk geen oog voor vanwege die prachtige kolibries. Brrr met een t-shirtje aan was het toch wel wat koud, de nevel kwam op.

Costa Rica596Terug in het hotel een beetje rondgewandeld en daar hebben we een mot-mot (een prachtige vogel) gezien!! Hij is echt geweldig! Een hele lange staart met daaraan twee hele kleine pluimveertjes. Hij zat heel braaf op een takje, ik kon hem tot wel een meter naderen! Fotograferen was wel moeilijk, iso hoog opschroeven en flitsen. Ik dacht dat hij wel weg zou vliegen als ik zou flitsen maar niets was minder waar.

Morgen hopen we nog meer mooi’s te zien in het NP Santa Elena. We hebben een tour met gids geboekt om 7:30 uur, weer vroeg op staan dus. Hopelijk krijgen we de Quetzal te zien want die kan je met veel geluk hier zien!

 

4 februari

Geen Quetzal voor ons vandaag ;-( Sowieso weinig vogels of dieren gezien op de tour in het Santa Elena reservaat. De tour was wel interessant, de gids vertelde van alles over het woud, maar we hadden liever wat meer ‘ leven’  gezien. Het woud was wel heel mooi, heel groen en vochtig van de nevel. Het was ook (ja we weten dat het in Nederland vriest!) fris, een graad of 14. De gids had handschoenen aan zo koud vond hij het! Bijna alle bomen waren begroeid met mos en epifyten, net het woud uit jurassicpark (die film is opgenomen op een eiland voor de kust van Costa Rica). Helaas ook geen dino’ s gezien 😉

De wandeling (meer stilstaan dan wandelen) duurde ongeveer 2,5 uur.

Om er te komen vanochtend was trouwens een ramp, de zon stond laag en de hele voorruit was beslagen/vettig dus soms zagen we echt helemaal niets meer. We hadden de ruit al schoongemaakt met een schoonmaakmiddel dat we hier hadden gekocht maar dat heeft niet echt geholpen maar het eigenlijk nog erger gemaakt. Dus vanmiddag weer een ander middeltje gekocht, hopelijk gaat dat wel werken.

Om half 3 stond de volgende tour gepland naar een koffieplantage. Om 11:30 waren we weer terug in het hotel dus we hadden nog wat tijd om te lunchen en dieren te spotten hier in het ‘bos’. Eerst nog zorgen dat we onze kamer weer op konden. Vanochtend toen we weg gingen had ik de sleutel aan de binnenkant van de deur laten zitten. Oepsie. Wim vroeg nog ‘heb je de sleutel’? ‘ Jaaa’ . Oh nee, toch niet, dat was de batterij van de camera ;-).

Ook hier bij het hotel weer van alles gezien. Ik heb een Tarantula Hawk gezien! Dat is een Costa Rica632hele grote wesp die legt een ei in de levende Tarantula en als het ei dan uitkomt dan voedt het zich met de Tarantula. Ik dacht eigenlijk dat ik een kolibrie zag, dus ik heel leuk dicht naar de struik. Aahhhhh dat was heel wat anders. Wel stoer dat ik er zo dichtbij was want de steek schijnt verschikkelijk pijnlijk te zijn. Verder kwam er nog een agouti langs gesnuffeld.

Onze pick up (deze tour was inclusief vervoer) was netjes op tijd en met nog zes andere toeristen werden we hobbeldebobbel naar de koffieplantage van Don Juan gebracht.

Ik sta met Don Juan op de foto, als hij het echt is tenminste…wij ‘domme’ toeristen geloven natuurlijk alles. Ook nog een toeristische korte route op de ossekar gedaan…10 meter heen en 10 meter terug! Hahaha dat sloeg echt nergens op.

Costa Rica647

IMG_6375

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hadden een leuke gids die ons vertelde over het productie van koffie. We hebben alle stadia gezien. Ook nog een korte uitleg over de cacaoboon, maar daar wisten wij natuurlijk al alles van.

Op de plantage zagen we ook veel meer vogels dan in het woud, volgens mij moeten wij gewoon in bewoonde wat meer open gebieden vogels gaan spotten. Weer in het hotel aangekomen, zagen we hele grappige kleine toekans en zag ik een motmot vliegen en weer een agouti langssnuffelen. De agouti was weer niet te fotograferen, ze zijn erg mensenschuw (en terecht!).

Morgen weer een reisdag, de langste van de hele reis. We gaan naar de pacifische kust naar Manuel Antonio waar we 4 dagen verblijven.