Bryce Canyon

15 oktober 2012

Ik kan eindelijk aan het verslag van vandaag beginnen !@#$#$@. Ik ben drie kwartier bezig geweest om de wijzigingen op de reeds gepubliceerde verslagen te uploaden. Ik zag gisteren namelijk dat er wat foto’ s door de tekst liepen en dat leest natuurlijk niet zo makkelijk.

Maar wat er nou aan de hand was, waarom het publiceren maar niet wilde lukken…beats me. Kreeg net weer een foutmelding nadat de wijzigingen gepubliceerd waren….hoop niet dat dit een voorbode is ;-(

Vandaag onze eerste paardrijtocht gedaan! Het was super! We wilden eigenlijk morgenochtend gaan, maar toen we bij het boekingskantoortje waren gaf de cowgirl aan dat het misschien beter zou zijn om vanmiddag te gaan vanwege de temperatuur (of waarschijnlijk omdat er al meer mensen voor vanmiddag waren!). Allright then! 

Om half 1 moesten we weer present zijn voor een transfer naar de plek waar we zouden gaan paardrijden.

De paar uurtjes die ons nog restten van de ochtend hebben we in Bryce doorgebracht. Daar kom ik weer….wat was dat gaaf!

Bryce Canyon is eigenlijk geen kloof maar een verweerde rotsformatie van het Colorado Plateau. Het amphitheater (in het centrum van het park) is een bijna rond bekken met een door weer en wind getekend betoverend landschap met duizenden rotsnaalden en -punten en grotesk aandoende steensculpturen. Behalve de bizarre vormen bestaat het ook nog allemaal uit verschillende kleuren wat het geheel nog fascinerender maakt.

Je kan er verschillende wandelingen maken waarbij je afdaalt in het amphitheater, en door de bizarre steenformaties loopt. Afdalen is wel makkelijk maar daarna moet je ook omhoog! Helaas hadden we niet zoveel tijd dus hebben we maar een korte wandeling gemaakt. Dit vonden we wel erg jammer, dus we gaan hier nog een nachtje verblijven zodat we morgen een wat langere wandeling kunnen doen.

Na een vroege lunch, in het zonnetje, op de parkeerplaats, naast de camper in onze gehuurde stoeltjes, lieten we de bizarre rotsformatie achter ons en gingen we naar het boekingskantoortje waar we om half 1 moesten zijn voor de transfer.  Uiteindelijk was de transfer pas om half 2. De  jongedame achter de balie was niet zo spraakzaam. We hadden geen idee waarom het zo lang duurde en begonnen al geïrriteerd te raken.

In het busje gaf de cowgirl aan dat de tocht van vanochtend was uitgelopen en we daarom later gingen. Oke, ‘horse shits’  happens….maar geef dat dan even aan.

Op de plek waar de tocht zou beginnen, kwam er net een auto met een grote trailer aangereden. Daar zaten onze paardjes in. Hiaaaaa. Onze groep bestond uit 8 personen. De cowboy gaf aan op welk paard je mocht rijden. Ik kreeg Emily toegewezen en Wim mocht op Geronimo. De tocht werd begeleid door Cowgirl Lindsey.

We gingen door Red Rock Canyon  over een trail die ook door Butch Cassidey en the Sundance Kid zou zijn gereden. We geloofden het gelijk! De tocht duurde ongeveer 2,5 uur  en het ging stapvoets. Lekker genieten van het landschap. Het was dezelfde weg heen als terug, maar het ziet er toch altijd weer anders uit als je de weg terug gaat. 1 van onze mede paardrijdsters zag het niet meer zo zitten en had al een paar x gevraagd of het nog ver was. ‘ Nee niet ver meer’ . Ze zag er oververhit en gesloopt uit. Ze was ook niet al te slank, arm paardje.

Toen ze moest afstappen, stortte ze bijna neer. Nou ja afstappen het was meer opzij er af vallen. Gelukkig assisteerde Wim want Lindsey alleen kon haar er niet afhalen.

Toen ik was afgestapt voelde ik wel mijn knieën , maar dat trok weer vrij snel weg.  Alhoewel, ik sta net op om wat te pakken en voel ze toch nog een beetje. Cowboy Wim had nergens last van.

Weer terug in Bryce hebben we nog even gekeken bij een nagemaakt oud Western straatje. Er was een vrouw die erg op Wim leek en een cowboy die op Isa leek. Tevens waren er 2 ‘ most wanted’ bandieten in de cel gezet die veel van ons weg hadden.

USA84CIMG0736

 

 

 

 

 

 

 

 

Op de campground waren de pyromanen weer goed bezig, ze zijn hier ook dol op kampvuren (net als in Canada).  Leuk, maar wij worden hier weg gerookt! We’re gonna smoke them out of their RV . Gelukkig reageert de rookmelder daar niet op! Hij is de laatste 2 dagen trouwens sowieso heerlijk stil nu Wim hem met een stuk stof heeft afgeplakt.

 

Morgen nog een hele dag om door te brengen in Bryce Canyon! Lekker wandelen zonder op de klok te hoeven kijken.

We call it a night, want Wim is hier tegenover me helemaal aan het instorten! We houden het wel wat langer vol, het is bijna 10 uur!

16 oktober 2012

 

CIMG0763 USA76

 

 

 

 

 

Vandaag het amphitheater van Bryce Canyon doorkruist. We hebben 4,5 uur gewandeld!

We zijn om 9 uur begonnen en om 13:30 uur kwamen we met zere voetjes weer terug bij de camper.

Het was fantastisch!!!! Er zijn meerdere wandelingen die je kan doen en die je kan combineren, het is erg afwisselend. Eerst daalde we af naar de bodem van het amphitheater, om de paar passen klik, klik, klik. We bleven foto’s maken. Prachtige rotsformaties en kleuren. Op de bodem loop je langs een soort van rivierbedding omzoomd met dennenbomen tussen de rode, roze, witte rotsen.

Puff dan weer een stukje stijgen, en weer dalen en weer stijgen, uiteindelijk moet je natuurlijk wel weer helemaal terug omhoog dus dat was wel afzien. Maar het was het waard en gelukkig hebben we allebei een goede conditie. Alhoewel je dat aan ons gehijg toen we naar boven liepen niet zou zeggen, maar het is hier dan ook wel boven de 2000 meter!

Terug hebben we de rimtrail bovenlangs genomen zodat we niet meer zo  hoefden te klimmen dachten we…Hmm toch nog een paar klimmetjes. Maar die waren wel redelijk te doen, het grootste deel was toch vlak. Onze voeten begonnen steeds warmer te  warden en we snakten er naar om ze uit te doen.  Nog 4 km lang was het pad bovenlangs, steeds met een uitzicht over de canyon, met elke keer weer andere kleuren en grillige rotsformaties. Echt prachtig!!

Jaaaa daar kwam de parkeerplaats inzicht waar de camper stond. Bijna konden de schoenen uit…..aaahhhh dat was lekker. Heerlijk blote voeten…Wandelschoenen en sokken uit en de sandalen aan.

Na een welverdiende lunch hebben we de weg door het park gereden (18 Miles heen en 18 terug). Deze ging door een dennenbos met zo nu en dan bomen er tussen in met prachtige herfstkleuren! Ook veel verbrande stukken bos. Er worden hier veel bosbranden door blikseminslag veroorzaakt.

Aan het eind van de weg bij een uitkijkpunt even uitgestapt. Heel weids uitzicht maar niet zo mooi als het amphitheater. Op de terugweg ook nog bij een punt gestopt met een arche en daarna teruggereden  naar het begin van het park waar ook nog een uitkijkpunt was waar we nog niet geweest waren. Ik heb de rest van die weg de binnenkant van mijn oogjes bestudeerd…puff ik hield het niet meer.

Nog een laatste blik op de prachtige Bryce Canyon, bye bye Bryce en weer terug naar de campground.

Inmiddels het diner al achter de kiezen, wat deze x helaas niet zo goed was uitgevallen. De ovenfrietjes waren wat slapjes en Wim zijn zalmburger was ook al slappe hap. De sla was gelukkig wel goed gelukt en daar had ik gelukkig veel van gemaakt!

Zometeen nog heerlijk een warme douche nemen en dan lekker gaan genieten van een welverdiende nachtrust!! Morgen een rit van ongeveer 3 uur voor de boeg naar Capitol Reef. Een beetje op tijd vertrekken dan kunnen we weer optimaal genieten van de dag.