Camino de las fuentes

28 augustus 2017

De wandeling in het zuidoosten van La Palma met de volgende beschrijving:

‘De wandeling start met een pittige stijging, waarna het pad voor Palmese begrippen HORIZONTAAL verder slingert langs een aantal bronnen’

leek ons een mooie afsluitende wandeling. We voelden ons zeer aangetrokken door het woord ‘horizontaal’, dat dit überhaupt mogelijk is op dit steile eiland!

Prettig was ook dat het slechts op 40 minuten rijden was over een niet te veel slinger-de-slang-weg, ja dit moet een perfecte afsluiter worden.

Het begin van de wandeling ging over een asfaltweg met uitzicht op een stukje Hawaii! 
Groen puntige ‘heuvels’, palmbomen, wolkenflarden.

Verder over een bospad dat ons licht stijgend omhoog voerde. We kwamen langs de eerste bron ‘Fuente Grande’  een oude wasplaats.

Het dichtbegroeide bos in. Heerlijk geen zon tijdens de stijging! Het was een flinke klim, maar wat scheelt dat als je niet met 30+ graden in de brandende zon loopt. Je krijgt het van het klimmen al zo warm! 

Na ongeveer 40 minuten waren we klaar met klimmen en bij de bron ‘Espinel’. Een allergaartje van houten kruizen. 
Onder een groen deksel was het bronwater zichtbaar.

Deze wandeling hadden we ook uitgekozen omdat het wel handig leek om onze voorraad water aan te vullen bij de verschillende bronnen….bleek echter niet nodig. Ideaal wandelweer zonder die brandende zon!

 

Daar begon het plezante horizontale wandelen. Fluut, fluut (volgens het gidsje kon je fluitend verder wandelen) fluut, fluut.

Een open stuk waar de drone uit de tas kon, mooi uitzicht!

In de schaduw van een pijnboom onze boterhammetjes gegeten. 
Het was toch wel fris als je stil stond. De regenjas die ik uit voorzorg bij me had kon even aan. 

Verder door een heerlijk ruikend stukje. Een veld vol met wilde venkel. 
Bij de wandeling bij Las Tricias hadden we deze welriekende plant ook al gezien, maar wisten toen nog niet wat het was. De geur kwam wel bekend voor. 
Dankzij een handig appje, je maakt een foto van de plant, een database wordt doorzocht en je krijgt de mogelijk planten te zien, wisten we nu dat het wilde venkel was.

Dit wetend, herkende ik de geur gelijk.

We gingen in alle rust, horizontaal verder.  
Hmm, toch nog een klein klimmetje, we werden ingehaald door een jongen die een kat bij zich had. Hij zag er wat shabby uit, 2 minuten later volgde nog een man.

Ja, ja we lopen niet zo snel als Hollandse laaglanders 🙂

Daar was weer een bron vol met allerlei snuisterijen en vooral kruizen. Het zag er kleurrijk uit.  De shabby mannen stonden er ook en dat vond ik niet zo prettig, gelukkig liepen ze door. 

Even genieten van dit bizarre, kleurrijke ‘heilige’ plekje.

Het bos uit en we liepen door een dorpje. 

Verder over een geasfalteerde weg langs schattige huisje en prachtige bomen.  Naar rechts, via een binnendoor weg die langs een oude oven en een oude houten deur ging. 

Weer in San Pedro aangekomen, waar de auto geparkeerd stond, begon het licht (het stelde echt niets voor) te regenen.  20 graden was het. 

Bij het hotel, op slechts 40 minuten rijden, was het 30 graden  en vol op zon!

Feitjes > totale afstand 9,27 km, totale duur 4:41:51, hoogte verschil 300 meter. De stijging van 300 meter over een afstand van 2 km (!) , de daling over een afstand van 7 km. 

Dit was een perfecte laatste wandeling! 

'Wandelen is het beste medicijn'
Hippocrates

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.