Madaba

8 t/m 10 april

Madaba, de laatste bestemming van deze reis.

Vanuit Aqaba is het zo’n 320 km rijden naar Madaba.
We kunnen kiezen uit drie routes, via de Dessert Highway, de Kings Highway of de Dead Sea Highway.  We kiezen voor de laatste.

De Dead Sea Highway  gaat via Wadi Araba, langs de Dode Zee naar het noorden van Jordanië.
Wadi Araba is een een uitgestrekte zandwoestijn, mooier landschap dat gedacht.  Echter 160 km door dit landschap is wel lang zonder bezienswaardigheden onderweg. It was a long dead sea highway!

Lees verder

Aqaba

4 t/m 7 april

Aqaba ligt aan de Rode Zee, een zeer goed plek om te snorkelen.
 De flippers, de snorkelmaskers van Oceanreef, de waterschoenen en onze stingersuits kunnen na 2 weken uit de koffer!

Het hotel waar we verblijven, Sol y Mar Beau Rivage ligt vlakbij een van de beste plekken om te snorkelen, de Japanese Garden.

Om 11 uur ’s ochtends komen we aan in het hotel. Het hotel ligt zo’n 11 km ten zuiden van de stad Aqaba.
Een uurtje wachten totdat de kamer klaar is. Of de kamer schoon is weten we nog niet, de glazen deuren in ieder geval wel, bbboinkkkk Wim loopt er keihard tegen aan!

We nemen onze intrek in kamer 429, ons verblijf voor de komende dagen. Prima kamer! Nog vrij nieuw, heerlijke bedden en we hebben een ruim balkon met uitzicht op zee.
Enig minpunt van dat frontale zeezicht is dat de zon ook vanaf 12 uur ’s middags naar binnen schijnt. Het is behoorlijk warm op de kamer, dan is het natuurlijk ook logisch dat het bed is opgemaakt met een dik dekbed!! De airco kan het koelen nauwelijks aan, wie heeft een dekbed nodig?!? Lees verder

Wadi Rum

3 april 2018

Wadi Rum is een prachtige (dat weten we nu inmiddels uit eigen ervaring) woestijn in het zuiden van Jordanië.
Het is een beschermd gebied van zo’n 720 km2.
 Het is onze bestemming voor vandaag op zo’n 1,5 uur rijden van Petra.

We hebben nog geen idee wat ons te wachten staat. We hebben een overnachting in een bedoeïenen kamp geboekt, het is nog niet helemaal duidelijk hoe we daar komen. 
Het kamp ligt namelijk in de uitgestrekte woestijn waar je enkel met een 4 x 4 kunt komen. 
Pick up is in Wadi Rum village zoals mij is  meegedeeld per e-mail.

Lees verder

Petra

1 en 2 april 2018

Het waren twee fantastisch dagen! Het was zo mooi, de mooiste plek die ik ooit heb bezocht. Wim twijfelt, hij vindt de parken in West-USA waarschijnlijk toch mooier.
Het landschap van Petra lijkt ook heel veel op het westen van de VS. Grillige rotspartijen, de kleuren van de rotsen, het weidse, het mooie licht maar hier krijg je er vriendelijke bedoeïenen bij en de fantastisch in de rots uitgehouwen gebouwen.

Lees verder

Little Petra

31 maart 2018

Little Petra is de miniatuurversie van Petra. Het Madurodam van Petra.
We overnachten daar vandaag in een Bedoeïenenkamp met de prachtige naam Seven Wonders Bedouin camp.

De rit van Dana naar Little Petra voer over de weg die we gisteren in een iets harder tempo en meer hobbels hadden gereden met Ibrahim.

Voordat we op weg gingen wat kopen in de plaatselijke supermarkt van New Dana. 
Bij alles wat je koopt krijg je er gratis een laag stof bij. Op de sinaasappels, de bananen, de fles water, de snickers, de glassex en de ramenwisser die eigenlijk een vloerwisser is.

Lees verder

Dana trail

30 maart 2018

Na een niet zo’n fijne nachtrust, ging de wekker vanochtend om half zeven. Eigenlijk half zes vanwege het begin van de zomertijd vandaag,
Het bed sliep voor geen meter. Ik lag in een kuil en moest daar onbeweeglijk in blijven liggen. Wim draaide zich zo nu en dan wel om en dat gaf een hoop gekraak van veren. Met een stijf lichaam stonden we op, we zijn ook niet de jongsten meer.

Ontbijt was karig in vergelijking met het diner van gisterenavond. Het brood gedipt in yoghurt en dan door de jam smaakte eigenlijk best wel goed. Nog wat brood meegenomen voor onderweg.

Om half 9 waren we gereed voor de Dana trail. Een wandeling van 14 km van Dana, door het Dana natuurreservaat naar de Feynan Eco lodge. 
Vervoer terug geregeld. Ibrahim zou ons met zijn minivan om 15:00 uur opwachten bij de Eco Lodge. 

Het was slechts een graad of 12 toen we de wandeling startten, met drie laagjes kleding aan gingen we weg. 

De wandeling begint bij het Dana viewpoint. Eerst 500 meter naar beneden en dan het pad volgen langs de rivierbedding, het kon niet missen. 
Het stuk naar beneden is een aanslag op onze gewrichten. Sommige stukken waren ook behoorlijk steil en met losse stenen en grind. De wandelstokken kwamen dit eerste stuk dan ook goed van pas.

We waren niet de enigen die de trail liepen. Een grote groep voor ons en van achteren naderde er ook één. Beide groepen, onze wandelliefhebbende oosterburen.

Zo’n mooi stuk natuur vraagt ook om door heen te wandelen. Het uitzicht was fantastisch!!

Koekkoek koekkoek hoorden we de hele tijd. Gehoord hebben we hem wel vaker maar nog nooit gezien….tot vandaag. Hij kan afgevinkt worden van ons lijstje!

En we liepen nog steeds naar beneden. Niet meer zo stijl gelukkig, de wandelstokken hadden we niet meer nodig.

Door de rivierbedding, we waren klaar met dalen. Waar nu naar toe? Goed kijken, ja, daar zagen we de groep wandelaars een stuk voor ons. Hier moesten we rechts omhoog. 


De gehele wandeling was het genieten van de prachtige natuur. De grillige rode bergen deden ons denken aan de VS!

 

Na 2 uur kon het eerste laagje kleding uit, de zon begon te schijnen. Had ik al geschreven dat de natuur zo prachtig was? Oh ja slechts 2 regels hierboven 🙂 Dat was het nog steeds! Er fladderde vogels, mooie vlinders, er bloeide bloemetjes. We keken ook goed om ons heen of we de Oryx zagen, dat is een zeldzaamheid als je die spot.

Onze eigen lunch genuttigd. Het droge brood smaakte nog best goed met een smeerkaasje er tussen gedrukt.

We liepen verder, ik met weer een laagje kleding minder. Het landschap veranderde het werd wat droger. In de verte zagen we bedoeïnen tenten. Nou ja tenten, het is iets gefabriceerd van allerlei materiaal. Wat ziet dat er armoedig uit! Staan ze ook nog op het minst vruchtbare deel van de vallei. We liepen op met een Belgische vrouw, die ons Nederlands hoorde praten en ons aansprak. 

Zij werkte bij de wereldbank en haar man (die een stuk voorop liep) bij de Belgische ambassade. Zij liepen de wandeling met twee kleine kinderen van rond de vijf jaar. Knap hoor! We hadden een leuk gesprek, na 10 minuten liepen we weer door. Inmiddels begon mijn rechterknie behoorlijk pijn te doen, vooral bij de stukken naar beneden. Au! Is het nog ver? 

Nee niet zo ver meer, voor de afgesproken tijd kwamen we aan bij het eindpunt. Ibrahim stond ons al op te wachten. 

Dana? Hoorden we een man zeggen die ons aan zag komen lopen.
I’m Ibrahim? 

Het was 14:15 uur, wij op tijd hij ook 🙂

Nog even een kopje thee genuttigd en daar gingen we hobbel de bobbel. Het was een onverharde weg. Nog meer hobbbbbel de bobbbbbel door een rivierbedding vol met keien. 

Ibrahim had lekker de vaart er in en bleek ook een goede gids. ‘Look Camel.’ Ieeeee hij stopte de minivan. ‘ Take picture?’

‘ Yes please!’

We reden alweer een tijdje op een asfaltweg, De kamelen stonden in het zand een eindje van de weg af. Hobbbel de bobbel er naar toe.

 

Het waren wilde kamelen (eigenlijk dromedarissen), waarvan een aantal schattige kleine kameeltjes. Paar foto’s en we gingen hobbel de bobbel weer terug naar de hoofdweg.

Via een weg met een aantal haarspelden omhoog, ondertussen iedere tegenligger groetend, stopte Ibrahim de minivan weer, vlak langs de vangrail.’ Picture?’  en weer ‘ Yes please.’  We hadden een mooi overzicht op de haarspeldbochten in de diepte.

We rijden door een prachtig landschap met rode grillige rotsen, het leek de VS wel. Veel Jordaniërs aan het picknicken en waarschijnlijk weer een hoop plastic achterlatend :-

We kwamen bij een T-splitsing. ‘Right, street to Little Petra’. 
Daarna wees naar een weg die een stuk verderop naar links ging ‘Street to Petra’ 

Hier moeten we morgen zijn! We verblijven dan in een bedoeïenen kamp in Little Petra.

Wij  de andere kant op, links af en Ibrahim wist het gaspedaal nog steeds te vinden. Opeens remde hij af. 
Police en hij wees vooruit. Hobbel de bobbel sneed hij voor een haarspeldbocht de weg af over een stuk land. Hij vond het prachtig, had een grote grijns op zijn gezicht.

We reden een stadje in. I buy bread ..toch niet want bij deze bakker was het brood op en we reden weer niet zo rustig verder. Er zijn hier nogal wat drempels op de weg en daar ging hij regelmatig te hard over heen. ‘Sorry, sorry’ met een big smile.

Bij de volgende bakker was nog wel brood. Ibrahim kwam terug met een plastic zak vol  met brood. ‘Big family’ , zei hij lachend. Hij bood ons ook een stuk aan. 

Shukran, want we lustten wel wat.  Het was vers gebakken, nog warm. Lekker!

De rit duurde in totaal 2 uur! De afstand over de weg is 120 km!

In Dana was het behoorlijk fris of eigenlijk gewoon koud! In onze sweet stond een gaskacheltje waar we dankbaar gebruik van maakten.

Jerash naar de Dode Zee _ Dode Zee naar Dana

28 maart 2018
Jerash naar de Dode Zee

Op het moment van het schrijven van dit verslag zit ik op een doorgezakt bed in de sun set royal sweet (=suite) van het Dana Tower Hotel in het dorp (dat het die naam mag hebben) Dana. Het contrast met vanochtend kan bijna niet groter, toen zaten we in de decadentie van het **** Marriot hotel aan de Dode Zee. 
We kunnen het hier absoluut waarderen, er is moeite gedaan om er iets van te maken. Dit is echter pas voor het verslag van de dag van morgen, wordt vervolgd……

(meer…)

Ajloun

27 maart 2018

Vanochtend rijden we noordwaarts naar Ajloun. We bezoeken eerst het Bosreservaat Ajloun om een stukje te gaan wandelen door dit natuurgebied. 
Er zijn een aantal wandelpaden door het reservaat waarvan er slechts één op eigen gelegenheid kan. De overige kunnen alleen onder begeleiding van een gids, deze zijn langer qua afstand.
Onze voorkeur gaat uit naar een wandeling zonder gids. Lekker op ons eigen tempo. Een langere wandeling vinden we echter ook leuk en een gids kan meestal veel vertellen over de natuur. 
Dan hoeven we ons ook niet af te vragen naar welke boom of plant we kijken en welke vogel we horen fluiten.
We hebben nog geen info over de wandelingen met gids. We weten niet wat de prijs is, hoe groot de minimale groepsgrootte moet zijn en hoe laat de wandelingen starten. We laten ons wel ter plekke informeren.

Het werd onze eigen wandeling. Bij het reservaat aangekomen blijkt dat je van te voren moet reserveren voor een wandeling met gids en dat deze om 9:00 uur start. We zijn er om 11:00 uur en gereserveerd hebben we niet.

(meer…)

Jerash

26 maart 2018

Waren we gisteren nog in een grote desolate vlakte, zijn we vandaag in een mooi groen heuvelachtig landschap.  We zijn ong 50 km ten noorden van Amman in Jerash.
Het hotel waar we in verblijven heeft betere tijden gekend. Het heeft een prachtige ligging in een olijfboomgaard, met mooi uitzicht over de omgeving.  De kamer is heerlijk ruim en we hebben een balkonnetje. Het bad fungeerde prima als wasmachine, de was gisteravond in de kamer opgehangen en vanochtend was het al droog!  Hebben we in een droogtrommel geslapen?

De rit gisteren van Amman naar hier verliep prima. In Amman was het weer een uitdaging om je plekje op de weg te veroveren en te behouden. Uit de stad was het een verademing, we reden door een mooi groen, heuvelig landschap.`
In Jerash had Mapsme een alternatieve route richting het hotel, over een smal en bochtig weggetje, maar het klopte.

Lees verder

Dagje stofhappen in de oostelijke woestijn

25 maart 2018

Masa al khayr (goedenavond)!

De stof hebben we inmiddels van ons af gedoucht, de tweede portie falafel van Hashim net achter de kiezen, een koud biertje staat klaar in de koelkast, macbook volgeladen, ik ben er klaar voor!

Vanochtend is de huurauto stipt op tijd, of eigenlijk voor tijd afgeleverd. 9:00 uur hadden we afgesproken met representative van Montecarlo car rental. Om 8:40 stond er al een Hyundai Creta (crossover) voor de deur. Zou dat onze auto al zijn?

Om 8:50 gingen we naar beneden, ja hoor daar zat mr Montecarlo al op ons te wachten. Papierboel afgehandeld, naar buiten om de mooiste auto in de straat (volgens mr Montecarlo) te inspecteren, hij zag er netjes uit. Spullen uit de kamer halen en vroemmm daar gingen we door het heerlijk rustige autoluwe Amman…..grapje 🙂 
Na nog geen 10 minuten reden we al verkeerd. We moesten keren en dat is nog wel een dingetje met bijna alleen maar eenrichtingswegen. Het is gelukt.

Lees verder