De eerste ‘echte’ rondrit

19 augustus 2017

We vroegen ons af waar La Palma de tweede bijnaam la Isla bonita (het mooie eiland omdat het zo groen is) aan te danken heeft. We hebben nu al een beetje een idee.
Na vandaag hebben we wel geconcludeerd dat om 11 uur vertrekken om wat aan de andere kant (en dat is in km’s niet echt ver) van het eiland te gaan doen echt te laat is.

De huurauto was nog olijfbruin van kleur vanochtend, ’s avonds toen we terugkwamen beige/bruin van het stof!

Wederom een deel van een ANWB rondrit gedaan. Eerste stuk hetzelfde al gisterenmiddag. Vanaf Los Llanos was het nieuw en verbazingwekkend groen. Door 2 tunnels en we waren aan de oostkant van La Palma. Ook hier was het groener.
Bij het uitkijkpunt ‘mirador de la concepcion’ hadden we een prachtig uitzicht over Santa Cruz. 
Santa Cruz lieten we voor vandaag rechts liggen. We gingen richting het kerkje ‘ Real Santuario de N.S. de las Nieves’. Een bedevaartsoord, de kerk van de beschermheilige van La Palma. Schattig kerkje, waar het een Spaanse drukte van jewelste was. Er was waarschijnlijk een bruiloft gezien de mooi geklede mensen. In het gidsje had ik gelezen dan het restaurant bij het pleintje een aanrader was. Dat was het zeker. Lekkerrrrrrr!!!!

 

Met een volle buik waren we klaar voor de tig bochten die ons naar de hoogste top van La Palma zouden brengen. Dit was echt slingerde sssslang. Hoe hoger we kwamen hoe mooier het uitzicht en hoe mooier de kleur van de lucht en de pijnbomen. Deze lucht is echt schoon en bevat weinig vocht. 
Tenerife en el Teide waar we 2 jaar geleden zijn geweest zagen we goed liggen. Mooi om te zien, zo omringd door wolken Op La Palma geen wolkje te bekennen.
De stoffige, hobbel de bobbel weg naar Pico de las Nieves hielden we na 1 km maar voor gezien, hobbel de bobbel weer terug naar de LP 4 met als eindbestemming Roque de los Muchachos.
Een stukje voor el Roque de los Muchachos was een uitkijkpunt. Wow niet te dicht bij de rand. Schuifel, schuifel iets dichterbij voor de foto. Een klein stukje over een wandelpad gelopen om van het uitzicht aan de andere kant over de Caldera del Taburiente te genieten.
Roetssjjjj daar lagen we bijna allebei, die lavasteentjes lagen wel erg los 🙁
Geen hoogtevrees is voor dit wandelpad ook een must. Het stukje dat wij liepen lieten je tenen al krommen maar was te doen (afgezien van de roetsjjj). Een aantal km’s met meerdere van dit soort stukken lijkt ons wel een uitdaging.

 

Bij dit uitkijkpunt zagen we ook de Pyrrhocorax pyrrhocorax barbarus. Wat zagen we?
Het is een vogel die alleen op La Palma voorkomt, door de Palmeros La Graja of Pico Rojo genoemd. Een kleine zwarte kraai met een lange gebogen rode snavel. Mooie vogel. Fotograferen is nog niet gelukt, de foto blijf ik schuldig.

De rit langs de verschillende telescopen was bijzonder. Apart om te zien, deed science fiction achtig aan.
Bij de Roque de los Muchachos was het ruig en indrukwekkend! Je moet er een stuk voor rijden, maar dan kan je wel genieten van een indrukwekkend stukje natuur.

Om een dag voor je 46e verjaardag nog met ‘meisje’ te worden aangesproken is wel grappig.
Ik ging bij het informatiehuisje vragen of er een wc was ‘Ach meisje toch, hier moet je het doen in de natuur’ kreeg ik als antwoord. ‘ Zoek een beschut plekje en laat het gaan’.
Dit meisje heeft het advies opgevolgd 🙂

De rit terug van 2 uur bleek toch wat te lang voor mij om wakker te blijven….Zijn we er al? Nee het was nog 40 minuten rijden, toch nog wat meegekregen van de terugrit 🙂

1 gedachte op “De eerste ‘echte’ rondrit

  1. Leuk Isa, het is net of ik erbij ben. Lijkt me geweldig daar, alleen twijfel ik of het iets voor Dirk is met zijn hoogtevrees.
    Geniet nog lekker!
    Groetjes Ellen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.