Een dagje struinen door Los Llanos de Aridane

25 augustus 2017

Na gisteren een dagje zwembad voor ons, Guy en Jolanda hadden een motor gehuurd om het bochtige parcours van La Palma te ontdekken, trokken we er met zijn allen weer op uit.

Een bezoek aan het stadje Los Llanos de Aridane, kort Los Llanos, stond op het programma. 
Daar gingen we weer eerst over de LP207 omhoog naar Fuencaliente, links af de LP2 op en een uurtje later waren we in Los LLanos.

De auto in een parkeergarage bij een kleine shoppingmall geparkeerd. Daar zijn we gelijk 3 kwartier zoet geweest bij een kledingwinkel. Joey en ik speelden voor etalagepop (je moet wat om de kinderen bezig te houden 🙂 )

Smek, smek die knoflooksaus van vanmiddag geeft toch wel een erg droge mond.

Vijf minuten later werd de volgende winkel iets minder leeggeroofd.
Daarna verder naar het mooie gedeelte van Los Llanos, De Plaza de España. Hier was het gezellig druk op de terrasjes onder de imposante Indische laurierbomen. Deze bomen werden in 1863 door emigranten vanuit Cuba geschonken om hun geboortedorp te verfraaien. Dat is ze zeker gelukt!

 

Even op een terrasje gezeten en daarna door het het kleurrijkste straatje van Los Llanos, Calvo Sotelo gelopen. Zo fotogeniek. We bleven foto’s maken. 
Prachtige huisjes, in verschillende kleuren. Mooie houten deuren en luiken, leuke kleine boetiekjes en winkeltjes.
Kijk daar een bankje voor dat prachtige groene huis, ga even zitten Wim. Klik, klik.
Oh hier is het ook mooi, maak je een foto van mij? Klik, klik.

Aan het eind van een straatje in een schattig klein restaurantje Tasca La Fuente gegeten. Muy Sabroso!

Met een volle buik, teruggeslenterd naar de auto. Klik, klik het straatje bleef mooi 🙂

Guy, Jolanda en de kinderen hotelwaarts, wij gingen op zoek naar een leuk strandje in de buurt van Puerto Naos om te snorkelen.
We stonden bij El Remo bij een mooie plek waar we zowaar onze vorige week aangeschafte en nog ongebruikte parasol konden neerzetten. Er waren heel handige parasolsteunen in het lava ingemetseld.
Tja dan moet je de niet de zwem- badspullen in het hotel laten liggen 🙁

De snorkels, wetsuits en de parasol liggen nog steeds ongebruikt in de kofferbak.

Dan maar een stukje terug rijden naar een ander dorpje, La Bombilla, dat door het reisgidsje als volgt werd omschreven:

La Bombilla is als Cuba zonder Castro. Het klimaat is er zwoel en het leven speelt zich af buiten tussen eenvoudig gebouwde huizen op stoffige straten.

 

Het was er idd stoffig, rommelig, eenvoudig en enig om even door heen te struinen.
Stoffig is het trouwens overal. We rijden vaak met de ramen open en er ligt inmiddels een fijn laagje zand op het dashboard.

Terug in het hotel, voltrok zich het zelfde ritueel als de dagen er voor en de dagen die nog gaan volgen. Eten in het restaurant, drankje beneden op het terras uch, uch uitgerookt worden door de mannen, het hotel dansje om 11:00 uur (er zijn ook echt mensen die daar aan mee doen), ron miel voor iedereen behalve ik, ik een biertje en weer naar de kamer voor een heerlijk nachtrust.

Nog 1 week te gaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.