El pinar de Garafia

9 september 2018


Ondanks dat La Palma een klein eiland is hebben wij bewust gekozen om op drie verschillende plekken te verblijven. La Palma is klein in oppervlakte maar doordat het zo steil is ga je niet even van bijv noord naar zuid om daar een wandeling te doen, daarvoor ben je te lang onderweg.

Ons huis ligt nu in het hoge noorden. La Palma is hier op haar groenst!
Zo bevindt zich op zo’n 15 minuten rijden van ons huis het pijnbos Pinar de Garafia. Een beschermd natuurgebied met oeroude statige pijnbomen.
Het is een overgangsgebied van laurierbos naar pijnbos waardoor de vegetatie afwisselend is.

We genieten vandaag volop van deze prachtige omgeving tijdens een rondwandeling door het bos. Een erg afwisselende wandeling!
We beginnen in het dorp Roque del Faro, nou ja dorp, laat ik het gehucht noemen.
We steken de doorgaande weg over, waar je makkelijk 10 minuten op kan staan zonder te worden aangereden, en gaan gelijk een prachtig stuk natuur in.
Koud (het was ook best wel fris) 5 minuten onderweg vindt Wim het al tijd om een stuk te dronen (zie de foto aan het begin van het verslag).

Kef, kef, woef, woef 2 honden komen ons tegemoet. Een stukje verderop staat een pick up met een soort aanhanger waar de honden in vervoerd kunnen worden. Het lijkt er op dat er gejaagd wordt.
5 minuten later komen we 2 mannen en een vrouw tegen, met een zestal honden. Zij dragen een jagersachtige outift. 
Woef, woef, woef, blaf, blaf, blaf horen we in de verte. We lopen een heuveltje op, zien rechts een huisje waar een groep kleine keffertjes op ons af komt stormen. Blaf, blaf, blaf
Als Wim op ze af rent, zijn ze minder stoer. Ha, ha 🙂



We wandelen een half uur rustig verder door een zeer afwisselend landschap, het lijkt hier nog groener dan groenst dan we gewend zijn van La Isla Bonita. 
Een stuk door een grillig, donker laurierbos, dan weer door een open stuk, door een rivierbedding, weer de donkerte in. We stijgen geleidelijk, soms wat steile stukken maar prima te doen.

We raadplegen de wandelgids, want we moesten ergens van het gemarkeerde pad af. Waar we een betonpad kruizen, gaan we naar links. Langs wat huizen, met weer veel lawaai van honden.
We steken de weer zeer rustige doorgaande weg over, langs nog wat huizen. Hoog boven ons zien we een paar van de telescopen bij Roque del Muchacho. 

Vanaf nu moeten we het pad richting Barlovento volgen LP20. Daar staat de eerste wegwijzer  die ons langs een kudde geiten leidt. Hekje open en weer dicht, boel commotie onder de geiten…meeehhhhhh, meeehhhhhh

We komen op een breed pad uit, een wegwijzer  wijst in de richting van een hek. In de wandelgids staat aangegeven dat  het mogelijk is dat je ergens (waar is niet duidelijk) een stuk door distels en hoog gras moet lopen. 
Dit zit zo in mijn hoofd geprent dat we na het openen van het hek, rechts af gaan want daar gaat een soort pad  door hoog gras en struiken. 
Hmm dit lijkt niet echt een pad, stukje hoger maar eens op maps me kijken. We lopen niet over een pad en gaan ook niet in de richting van Roque de Faro.
Weer terug door de struiken en eens goed kijken op de wegwijzer. Bijna weer bij het hek zien we al een beter pad de andere kant op, zo geeft ook de wegwijzer aan 🙂

We gaan weer een stuk door een laurierbos en na een minuut of 15 komen we uit op een wat breder pad dat ons door een prachtig pijnboombos leidt. We lopen over een zacht tapijt van welriekende dennenaalden. Hmmmmm
We lopen ongeveer een uur door dit bos, we komen niemand tegen! 
De eerste mensen zien we pas als we weer bij de auto zijn en een hapje gaan eten in restaurant Los Reyes.
Het is 15:30 we nuttigen de lunch en avondeten tegelijkertijd.

Onze casa ligt er nog steeds vredig bij, met uitzondering van de constante wind. De zon op het terras warmt ons lekker op.
‘s Avonds missen we de warmte, een terraswarmer zou wel lekker zijn geweest…..brrrr we gaan naar binnen. Geen sterrenhemel voor ons vandaag….morgen weer een dag 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.