El Tablado en wandeling Franceses _ Gallegos over de GR-130

El Tablado

12 september 2018

El Tablado is volgens de schrijver van de wandelgids ‘ La Palma ontdek de verborgen schatten’ – die wij met veel plezier gebruiken – het meest authentieke dorp van la palma. Hij schrijft er met liefde en passie over.
Een dorpswandeling kon dan ook niet ontbreken in zijn gids, vandaag beleven wij de door hem beschreven ruwe en authentieke schoonheid van het magniefeke dorp El Tablado.

El Tablado ligt (zoals meer dorpen) afgezonderd. Er gaat vanaf de LP1 (de doorgaande weg) een weg naar toe die eindigt in het dorp. Wil je verder naar een van de naburige dorpen dan wandel je over de GR-130 (hierover morgen meer ) eerst zo’n 300 meter steil naar beneden een kloof in en dan weer steil omhoog! 
Het is nu al een afgelegen plek (bereikbaar met de auto) kan je je voorstellen hoe dat vroeger was!

Bij het woord dorpswandeling denk je waarschijnlijk aan een gemoedelijke, gemakkelijke, rustige wandeling., zonder te veel inspanning.
Gemoedelijk en rustig was het wel, wat een schattig dorp! 
Gemakkelijk en met weinig inspanning was de wandeling echter niet.

We starten de wandeling over een steil, oud klinkerpad. Niet een beetje steil, nee
S T E I L! Het gaat bijna loodrecht naar beneden richting de kust.

Een stukje verder is het beter , daar lopen we over beton en is het ook voor niet berggeiten goed te doen. 
Het dorpje is alleraardigst. Er staan mooie opgeknapte huizen, maar ook ruines met oude houten deuren met afgebladderde verf, hokken waar ooit kippen en varkens in werden gehouden, prachtige grillige drakenbloedbomen.

Conform de aanwijzing in de gids lopen we een stuk uit het dorp over de GR-130 (het koningspad dat het hele eiland rond gaat) richting Santo Domingo. 
We lopen door de grillige natuur en komen uit bij een uitzichtpunt met een overweldigend uitizicht over de noordkust. 
Een mooie plek om de drone te laten opstijgen. Wim heeft hier al heel wat vlieguurtjes gemaakt!

Na 20 minuten kuieren we weer omhoog en zetten we de dorpswandeling voort.  De GR-130 loopt dwars door het dorp, we volgen het bordje richting Franceses.  Het volgende dorp vanaf waar we morgen de wandeling starten. 

Tijdens de dorpswandeling gebeurt er verder eigenlijk niet noemenswaardig, wel fotowaardig: 

De middag brengen we weer relaxt door in ons huis. Wim oefent met de drone, ik bewerk foto’s en werk aan het reisverslag, we gaan op de zonnebedjes liggen, geven Rojito de huiskat te eten.  
Hij is zo lief! Schuw, maar doordat we hem te eten geven heeft hij al redelijk wat vertrouwen in ons gekregen. 

Rojito


De tot nu toe altijd aanwezige noord-oosten wind is afwezig. Dat maakt dat we ‘s avond weer op het terras kunnen blijven zitten om  te genieten van de sterrenhemel. Dit keer kan ik fotograferen zonder vest aan en shawl om. Dat maakt echter niet dat de foto’s beter zijn 🙁

13 september 2018

Wij gaan een stukje wandelen, blijkt het de warmste dag te zijn van deze zomer. Dit volgens een man die we in Gallegos aanspreken.

Pufff que calor!!

De wandeling van vandaag gaat van Franceses naar Gallegos over de GR-130.  Terug kunnen we over hetzelfde pad of met de Guagua (=bus)

De GR-130 is el camino real (koningspad) die het hele eiland rond gaat. Dit wandelpad is honderden jaren geleden met geld van de Spaanse koning aangelegd,  met als doel om alle dorpen op La Palma met elkaar te verbinden. 
Het hele rondje gaan wij niet doen, maar een deel van dit pad kan natuurlijk niet ontbreken tijdens een wandelvakantie op  La Palma.

Het juiste pad vinden in Franceses blijkt nog niet zo makkelijk. Volgens de wandelgids staan er volop wegwijzers van waar de wandeling gestart kan worden, echter niet op het pleintje voor de bushalte waar wij de auto geparkeerd hebben. 
We lopen een stuk over de asfaltweg, richting Gallegos. Andere paden zien we niet. Stuk terug en daar zien we de rood/witte strepen die het pad markeren.
Het eerste stuk gaat over de asfaltweg, waar we ongeveer 15 minuten overheen lopen. Puff het is warm!! De zon gaat gelukkig schuil achter wolken, anders was het echt niet te doen geweest.

Daar zien we een wegwijzer richting kust, we zetten de daling in.
Het eerste stuk over een betonpad, het is weer belachelijk steil!

Na ong 10 minuten begint het antieke pad. Het blijft steil naar beneden gaan. De wandelstokken kunnen uit te tas. Er liggen nogal wat losse roetsjjjj stenen en de afgrond is weer gevaarlijk dichtbij. Met stokken loop je dan toch zekerder, alhoewel 🙁  Ik roetsjj een paar keer en krijg het nog warmer dan ik het al had. Ahhhhhhhh.
Het landschap is weer overweldigend mooi!


De daling is ong 400 meter . We  komen uit op de bodem van de kloof waar we een rustpauze nemen. We eten en drinken wat, laten het zweet gedeeltelijk opdrogen en zetten dan de weg omhoog in. Mama mia dat was afzien!
De eerste 10 minuten gingen wel, er kwam echter geen eind aan het stijgen (bijna 300 meter)
Inmiddels hadden we al besloten om met de Guagua terug te gaan, terug ploeteren in deze hitte zagen we niet zitten. De bustijden staan in het wandelgidsje om de 2 uur een bus, wij willen die van 13:45 nemen, we hadden nog 45 minuten om boven te komen.  
Geen idee hoe ver het nog was.
Is het nog ver grote smurf? 🙂 
Niet zo ver meer.

Hijg, hijg, puf, puf, zweet, zweet. Een slokje water,  Wim het zweet van zijn voorhoofd vegen, van de omgeving genieten.  Hijg, hijg, puf, puf, stap, stap, stap. 
Nog ong 40 minuten voordat de bus vertrekt……

En we staan weer op een asfaltweg, het kan nu niet zo ver meer zijn. De weg blijft echter vreselijk steil! We zien een man staan die een stuk land aan het besproeien is.  De weg splitst zich hier en we willen niet verkeerd lopen.
Guagua? Vraagt Wim.
Recht door en omhoog, wijst de man. 
Van hem horen we dat het vandaag de warmste dag deze zomer is. Er is een wind vanuit Afrika de ‘Calima’ die droge stoffige lucht brengt. 
Het lijkt heiig van het vocht, dat blijkt stof te zijn.  Aan de kust is het koel, de koude lucht kan echter niet stijgen vanwege de warme woestijnlucht daarboven. De hogere delen van La Palma zijn nu warmer dan aan de kust. 
Ik lees later dat bij extreme calima het wel boven de 40 graden kan worden op de hoogste toppen! !

Verhit volgen we het pad naar boven. Ja, de eerste huisjes. Nu nog de bushalte zien te vinden. Precies op de plek waar we het aan twee dames vragen blijkt de bushalte te zijn. Er staat echter niets aangegeven.
Voor de zekerheid vragen we het na 10 minuten nogmaals aan een man. Ja hoor dit is de bushalte, hij kijkt op zijn mobiel Over 10 minuten moet hij komen….

Wachten op de Guagua.

….en dat klopte. Deze twee vermoeide en verhitte wandelaars rijden graag mee naar Franceses. Prijs voor 2 personen Eur 3,50.  
De airco deed het goed, da’s wel wat fris als je zo bezweet bent.


In Franceses stopt de Guagua precies voor onze auto.

We genieten nog een laatste middag op het terras. We willen de auto gaan wassen. De natuur helpt een handje, het begint keihard te regenen. Toch niet zo droog die lucht uit Afrika. 

Vandaag waren er twee rojitos in het huisje, de kat en Wim die de hele dag nog een rood hoofd had van de inspanning en hitte.