Great Sand Dunes

USA2014_270

21 mei 2014

Het was vandaag wel de langste rit van deze vakantie…bestemming bereikt na 35 miles!

En daarom ook de eerste dag dat we hebben kunnen ‘uitslapen’.Pas om half 7 opgestaan. Zo da’s lekker!!

Om half elf reden we het Great Sand Dunes NP in.  De weg 1,5 miles vervolgd en daar aan het eind lag de campground mooi gelegen tussen de bosjes, bomen, rotsen en….met uitzicht op de duinen!

Zoeken naar een geschikt ‘plekje’ voor onze ‘kleine’ camper (er zijn slechts een beperkt DSC02106aantal plekken voor grote RV’s). Ja, 1 gevonden, mooi aan de buitenkant gelegen met volop uitzicht op de duinen. Later bleek dit wel een van de plekken waar je de meeste wind vangt, en er stond een harde wind!!!! ‘s Avonds werd het gelukkig windstil.

Eerst ff een beetje info over de Great Sand Dunes:

In het zuiden van de staat Colorado, in de afgelegen San Luis Valley, liggen de hoogste zandduinen van de Verenigde Staten. De achtergrond van dit landschap wordt gevormd door de ruige Sangre de Cristo Mountains, die behoren tot de bergketen Rocky Mountains. De duinen hebben een oppervlakte van 80 km² en bereiken op sommige plaatsen een hoogte van meer dan 200 meter. Direct aangrenzend aan het Nationale Park ligt het Great Sand Dunes National Preserve, een prachtig alpine natuurgebied met o.a. zes bergpieken van ruim 4.000 meter hoog.

In dit park heb je grasland, wetlands, duinen en een alpine natuurgebied in een. Erg afwisselend dus.

Wel vreemd die hoge duinen op deze plek. Hoe is al dat zand hier gekomen?

De duinen zijn gevormd door zand dat door de Rio Grande en haar zijrivieren naar de San Luis Valley is gebracht. Duizenden jaren lang zijn de zandkorrels opgepikt door de sterke westenwind die hier vaak voorkomt; om de Sangre de Christo Mountains over te gaan gaat de windstroming aan de oostzijde van de vallei scherp omhoog, waardoor het meegevoerde zand wordt losgelaten.

Da’s wel weer genoeg info voor vandaag. Nu weer verder met hoe wij het gehad hebben in deze grote zandvlakte.

Afzien en winderig!!! Die sterke westenwind zoals hierboven omschreven was er vandaag ook. Als je dan op een duin loopt is dat niet zo prettig kan ik je vertellen.

DSC02030

Vanaf de campground ging er een wandelpad richting het begin van de duinen.Schoenen uit en de Medano Creek oversteken (stelde nu nog niet zo veel voor) en dan begon het geploeter door het zand. De campground ligt op 2600 meter hoogte en dan de vele meters omhoog door het mulle zand. Afzien!! Soms zakte je wel 30 cm diep het zand in.  Woeiiiiiiii de wind er ook nog eens bij, we werden bijna gezandstraald.

Hijg, hijg, hijg, ploeter, ploeter weer een duintje omhoog. Is het nog ver?  Te ver vonden wij. Een stukje hoger waren wat mensen die zaten midden in een kleine zandstorm. Ik waaide bijna van de duintop af waar we op stonden.

DSC02053 DSC02054

Ook niet zo handig om op het midden van de dag dit te doen, bleek later, want dan is de wind op zijn hardst.

Overal op de minder hoge duinen zag je kinderen naar beneden rollen en glijden. Grote zandbak, da’s leuk!

Beneden in de kreek waren ze lekker in de modder (ja want veel water was er niet) aan het spelen. Wij er nu wel met onze schoenen doorheen. Langs de kreek weer teruggelopen naar de camper. In totaal 2 uur gewandeld (en gezandstraald).

Dan maar vanuit de camper genieten van het uitzicht op de duinen en die stipjes die proberen te top te bereiken.

‘s Middags nog naar het visitorcenter gewandeld via de Wellington Ditch trail.

‘Ik pak ff een vestje hoor want met die wind kan het nog wel koud zijn’ Vestje omgeknoopt en daar is ie ook gebleven want het was verre van koud! Dit wandelpad ging wat hoger door de bosjes en er stond helemaal geen wind.

USA2014_279Er waren cactussen langs het pad en heel veel dorre bomen. Het lijkt erop dat hier bij onweer vaak de bliksem inslaat. Bijna aan het eind van de trail liepen we langs de Mosca Creek. Daar was het een stuk groener.

Bij het visitorcenter de laatste tien minuten van een film gekeken over de Great Sand Dunes. Het begin wilde we ook graag nog wel zien dus nog ff 10 minuten rondhangen en hij begon weer. Prachtige beelden van het park! Wel hadden we allebei moeite om onze ogen open te houden hoe mooi het ook was…knikkebollen. We waren toch wel moe van al dat gewandel, de hele dag buiten zijn en die wind trotseren en de hoogte natuurlijk, wij laaglanders zijn dat niet gewend.

Terug via de weg gelopen dat was een stuk korter en zonder te klimmen voor onze vermoeide lijven :-).

Voor de rest van de dag kan ik melden dat er nog een hert kwam langsscharrelen bij de camper, we een mooie Western Tanager hebben gezien en de duinen er bij zonsondergang ook mooi bijlagen.

DSC02093 DSC02103

Bij mij ging het licht vroeg uit ‘s avonds. Ik was bezig met het bewerken van de foto’s ik heb er iets van 12 gedaan waarvan 4 bewust en de rest half knikkebollend en met mijn ogen half dicht. Deze moet ik zo nog maar ff nakijken 🙂

21:15  ging ik slapen! Record voor deze vakantie!

En dat was maar goed ook want vanochtend (ik schrijf dit verslag een dag later) vond Wim het wel een goed idee om om 5 uur op te staan!

———————————————————————-

USA2014_283

Foto’s

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.