Kakadu NP

Kakadu NP  is het grootste nationale park van Australië. Een pareltje van een park! 
Het heeft een gevarieerd landschap met mangrovebossen, overstromingsvlakten, op savanne lijkende laaglandgebieden, heuvellanden met dun begroeide eucalyptusbomen en een 500 km lange klifwand.  Er stromen hier 4 grote rivieren met verschillende zijrivieren.  De overstromingsgebieden zijn in het droge seizoen een paradijs voor vogelaars. Lucky us! 🙂 


De naam Kakadu komt van een van de twintigtal Aboriginalvolken die hier wonen, de Gagudju. 
De voorouders van de deze Aboriginals hebben hier in de rotsen rotskunstwerken gecreëerd, de oudste dateren van 20.000 (!!) jaar geleden.  

In het visitorcenter in Jabiru betalen we de entree voor het NP, $ 40 p.p.
We krijgen informatie over de ‘ to do’s’ bij een bezoek van twee dagen aan het NP.

Het is 11:00 uur. Om 11:45 uur komen bij Cahills Crossing bij vloed de salties binnendrijven. Volgens de dame die ons helpt halen we dat nog, het is maar 40 km. Tja in zo’n groot land is 40 km alsof wij in Nederland naar de hoek van de straat lopen 🙂 

Een vrouw die achter ons staat als we informatie krijgen over de boottocht over de Yellow Water  is zooo enthousiast over de vroegste ochtendtour. Die gaan wij ook doen!

Deze ochtendtour is zeer populair, reserveren wordt aangeraden. Via de telefoon krijg ik constant een bandje en wordt niet doorverbonden, welke nummer ik ook kies.  Via de website lukt het gelukkig wel.

Om 11:15 zitten we in de camper op weg naar de salties….om 12:00 uur zijn we bij Cahills Crossing. Er liggen een tigtal krokodillen rustig in het water. Geen spectaculaire opspringende krokodillen, happend naar de vissen. ‘S Avonds op de campground horen we van de buurman dat hij dit wel gezien heeft.

Ook rustig zijn ze imposant!! 

 

Hierna bezoeken we Ubirr Rock, een Aboriginal rock art site. Er is een rondwandeling die je langs de verschillende kunstwerken voert. Via een gemakkelijk klim  (goed aangegeven met oranje pijltjes) sta je boven Ubirr Rock met een adembenemend 360 graden uitzicht over de Nadab floodplain . Wauw!!!! 

Bij een van de rotstekening spreekt een Australische dame ons aan. We verstaan haar amper zo plat Australisch praat ze. We weten te ontcijferen dat er in de buurt van Dampier Peninsula een geweldig niet toeristische plek is waar de hoogste concentratie aan rotstekeningen ter wereld is.  Een aanrader, volgens haar. Ik onthoud de belangrijkste details en google later wel of ik iets kan vinden. Gevonden! Murujuga NP.  

Na een uur staan we nog nagenietend van al het mooist en wederom behoorlijk verhit (jeetje wat brandt de zon!)  weer bij de camper. 

 

We gaan op weg naar de Cooinda Lodge Kakadu. Op  de route ligt nog een plek (Nourlangie) met rotstekeningen die we vredig links laten liggen.  

Cooinda Lodge is een groot resort met kampeerplekken, een hotel, een benzinestation en is de organisator van de bootcruisen over Yellowwater. Morgenochtend om uiterlijk 6:25 verzamelen bij de bushalte voor de receptie, daar vertrekt de bus die ons naar de boot brengt. 

Onze plek heeft meer zon dan schaduw, de luifel opzetten is dan niet echt een pretje. Als hij eenmaal staat is het het zweten wel waard, een schaduwplek is hier echt een must.

We draaien een was en hangen deze te drogen op een van de de droogmolens. Later op de avond, als het al donker is, gaan we de was binnenhalen. Er staat een groepje mensen naar iets te kijken. Woeha een slang!!! Een man heeft hem gevangen en loopt er mee weg. 

We hadden al een poster gezien met de slangen die hier voorkomen met daarbij de giftigheid aangegeven. Welke slang dit was weten we niet. 

Vanavond op tijd naar bed. Morgen vroeg op voor de bootcruise.

 

 


Yellowwater Cruise

17 september 2019

De enthousiaste vrouw gisteren bij het informatiekantoor in Jabilu was het niet voor niets. Het was fantastisch!!

Het vroege opstaan meer dan waard. Wat was het prachtig met de ochtendmist en het ochtend licht.

De kapitein en gids op onze boot is Damian, een enthousiaste, relaxte Aussie die goed zijn mondje roert. Hij blijft praten over de natuur en de dieren. 

Ik laat de foto’s spreken.

Inbegrepen aan het eind van de boottocht is een goed verzorgd ontbijtbuffet.  We laten het ons goed smaken.

Om 10 uur is check-out time we hebben nog een half uur om alles orde te maken.  Gelukt!

Hit the road! Bestemming Katherine, op 275 km rijden. 

Het landschap waar we doorheen rijden is vlak, en eindeloos met eucalyptusbomen die nog flink moeten groeien.  Tussen de boompjes staat het vol met termietenheuvels. Aan het begin van de rit zijn ze  van flinke proporties. 

 

 

Op weg naar de campground in Katherine willen we Katherine Gorge bezoeken in Nitmiluk NP. 

Ik zie een afslag Nitmitluk NP en Edith Falls, Katherine Gorge staat niet op het bord. Het is nog 40 km naar Katherine, ik dacht dat Katherine Gorge op zo’n 25 km lag. 

We nemen de afslag en komen aan het eind van de weg niet bij Katherine Gorge uit, wel bij Edith falls en de mooie (zwem) poel daaronder. Er zijn wat wandelingen die vast mooi zijn, niet om 13:00 in de brandende zon!

We lopen naar de zwempoel, het ziet er mooi uit. 

Terug naar de camper, wat lunchen en on the road again. De afslag naar Katherine Gorge hebben we niet meer gezien. Ik niet omdat ik even de binnenkant van mijn oogjes aan het bestuderen was, Wim weet ik niet waarom 🙂 . 

In Katherine gaan we eerst wat boodschappen doen, geen vers fruit of groente. Morgen gaan we West Australie (WA) in waar je geen verse groente, fruit en zaden van een andere Australische staat mag invoeren. Ook honing is verboden?!? 🤔

Op de campground zien we ‘s avonds 2 blue winged Kookaburra’s en doet een mug zich tegoed aan mijn voeten. Grrrrr vergeten opnieuw in te smeren naar het douchen. De jeuk valt gelukkig mee

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.