Karijini NP

27 September 2019

Zowel de Lonely Planet als de ANWB reisgids spreken vol lof over het Karijini NP:

‘The narrow, breathtaking gorges, hidden pools and spectacular waterfalls of Karijini National Park form one of WA’s most impressive attractions.’

‘Een juweel onder de regionaal beschermde natuurgebieden is Karijini National Park. Het landschap betovert met zijn door erosie diep in de gesteentelagen  ingesneden kloven en de kleurige rotsformaties , waarvan de vele tinten op de aanwezigheid van mineralen als koper, ijzer en asbest duiden.’

Asbest??? 😳🤔  Is dat een mineraal? Nooit geweten. Ik weet alleen dat je niet met asbestdeeltjes  in aanraking wil komen.  Zo wordt ook bij het informatiecentrum gewaarschuwd voor blauwe asbest. Hoe kunnen wij leken nou weten wat van al dat kleurige in de rotsen asbest is?? Blauw in ieder geval vermijden!


Vanaf onze overnachtingsplek, Roadhouse Auski Tourist Village, is het een uur rijden naar Karijini.

Rond half 9 staan we bij de plek waar je de entree voor het park kan betalen. Dit kan alleen contant, gelukkig heb ik nog een biljet van $ 20 voor de rest alleen $ 50 biljetten.  Geld terug krijg je niet, de entree is $ 15, en ff ergens geld wisselen is er hier niet bij. 

In het NP zijn een aantal kloven, waarvan een deel alleen met 4WD te bereiken is. Dales Gorge is als enige te bereiken via een geasfalteerde weg. Hier gaan we als eerste naar toe. 2 andere kloven zijn wel over een korte gravel weg te bereiken, die kunnen we eventueel later nog bezoeken. 

Bij Dales Gorge zijn verschillende wandelingen die je kan combineren tot 1 wandeling.

We starten met de Gorge Rim die boven langs de kloof voert. Het zicht de kloof in is prachtig. Op 2 plekken zijn omheinde uitkijkpunten, deze zijn al tenenkrommend, bij de niet omheinde niet te dicht bij de rand!

Dan 400 meter via een ijzeren trap naar beneden naar de Fortescue Falls, de enige waterval in het park die het hele jaar door water voert. 

Daar komen we onze ‘buurtjes’ tegen. 

Op het caravanpark in Broome stond een Duits stel naast ons. Ze spreken Nederlands omdat ze 7 jaar in België hebben gewoond.
Bij Eighty Miles Beach staan ze schuin achter ons en gisteravond bij het Roadhouse zijn we wederom buren.

We vroegen ons al af of we elkaar nog zouden treffen. Jawohl!

Een kleine detour vanaf Fortescue Falls, die door weelderig stuk natuur gaat, leidt ons naar Fern Pool. Idyllisch! 

Fern Pool

Via de Dales Gorge (gemarkeerd als een class 4 wandeling) gaan we weer terug. 

In het informatiefoldertje staat bij Class 4:

These trails are moderately difficult and over variable surfaces – they require a good level of fitness. Expect steep gradients and natural obstacle including rocks and shallow pools.

 

De beschrijving klopte muv de shallow pools, daar konden we via steentjes overheen springen. Het is een afwisselende wandeling door de prachtige kloof. 

Zonder dat we het weten lopen we ook nog een stuk van de Circular Pool wandeling. 

We staan op een mooie weelderige schaduwplek om wat te eten en jawohl daar zijn onze nachbarn weer.  

Gaan jullie ook nog in de pool zwemmen’ , vraagt hij. 
Nee die slaan we over, wij gaan terug naar de parkeerplaats.’ 

Dat wordt 10 minuten terug lopen, we hadden het pad naar boven gemist.
Dat pad wil je liever ook missen, wat vreselijk steil omhoog over redelijk oneffen uitgehakte treden. 

Hijgend als een postpaard (ik ben tussendoor nog twee keer gestopt voor een adempauze) komen we boven. Gelukkig maar een korte klim en nog blijer dat we het niet naar beneden hebben gelopen, dat was een grote uitdaging geweest! 

Bij de camper aangekomen wacht ons de verrassing van een 30 centimeter lange barst in de voorruit. 😳

Gisteren bij een langsrijdende (tegemoetkomende) roadtrain was er een keiharde tik op de voorruit. Toen is het waarschijnlijk ontstaan, helemaal onderaan de ruit waar wij het niet konden zien. 

Dit moet gerepareerd, de barst gaat door de temperatuurverschillen groter worden. 

Het tweede deel van het NP dat we willen bezoeken kan voor ons barsten 😉 Eerst contact zien te krijgen met het de 24/7 assistentie van Maui.  

Dat lukt na zo’n 30 km rijden als er weer mobiel bereik is. Een streepje bereik geeft de Iphone aan maar dat moet genoeg zijn. ✔️ 

Er wordt gevraagd naar onze route. Vannacht verblijven we in Tom Price en morgen door richting Exmouth. In Exmouth is er zeker vervanging mogelijk wordt
aangegeven. 
Ze gaan uitzoeken waar de dichtstbijzijnde mogelijkheid is om een voorruit te vervangen (dat is nogal een uitdaging in zo’n dunbevolkt gebied) en nemen zsm contact met ons op met instructies.

Onze zorg dat de ruit helemaal kan gaan barsten en stuk gaat wordt weggenomen. Er zit een speciale laag in/op de ruit die dat voorkomt. 

We vervolgen de rit zoals gepland richting het Caravanpark in Tom Price. 

Het park waar Wim wel een paar dagen wil blijven….. 😀🥰

Zo schattig die roze kaketoes!! Als hij ze nootjes en zaden voert zit Wim op een roze wolk. De vogelvriend! 

We worden niet teruggebeld.


De volgende ochtend als we willen wegrijden, komen de kaketoes afscheid nemen van Wim of wilden ze gewoon nog wat te eten? 😉.  Zo schattig! 

Op mijn iphone zie ik dat ik een voicemailbericht heb. Aan de 24/7 assistentie heb ik mijn Ned mobiele nummer niet doorgegeven. Voor de zekerheid ga ik toch het bericht beluisteren. 

Het is idd de 24/7 assistentie, of ik wil terugbellen er is een autoruitschade bedrijf in de buurt van Tom Price.

Ik krijg David aan de lijn die aangeeft dat er een bedrijf in Paraburdoo is. Hij heeft ze geprobeerd te bellen en krijgt ze niet te pakken. Ik krijg het nummer, of ik het wil proberen en zodra het lukt doorgeven of reparatie idd mogelijk is.

Als ik het nummer bel hoor ik een vriendelijke damesstem ‘This number is not connected’ , het lijkt er op dat dit bedrijf niet meer bestaat. 

Ik bel David terug. Hij geeft aan dat hij ook dat bandje kreeg en dacht dat het misschien aan zijn verbinding lag. De 24/7 assistentie zit namelijk in Nieuw Zeeland.
We kunnen rustig (niet harder dan 100 km p/u) doorrijden naar Exmouth en zodra we daar zijn wederom contact opnemen. Oke.
Op zijn vraag hoe het met de ‘crackt’ gaat antwoord ik dat hij 5 centimeter groter is geworden 🙁

Dat worden 534 rustige kilometers…oh nee dat worden er 680 km!  

De route van 534 km gaat een stuk over een gravelroad die langer dan 12 km is. De navigatie geeft aan dat de route over een unsealed road gaat en daar een boete van $ 300 voor staat. 
Wij negeren de melding, op de kaart staat een weg met een nummer (139) dat kan toch geen unsealed road zijn? 
Na 19 km rechtsomkeer want daar begon idd de gravelroad 😕

De rest van de route verloopt als een gemiddelde trip op de WA highway, er gebeurt bar weinig. Het landschap is afwisselender dan 1500 km terug, hier meer hoogteverschillen en iets andere vegetatie. Op de weg is het rustig, minder roadtrains. Dat rijdt wel prettig, zo is er minder kans op nieuwe barsten in de ruit. 

Om 15:50 komen we aan op het caravanpark in Exmouth. Het is er behoorlijk druk, dit vanwege de voorjaarsvakantie van twee weken.  Er is nog wel een plek voor 4 dagen op de ‘overflow’. Dit zijn plekken die iets verder van de douche en wc zijn, dat vinden we geen probleem. Deze plekken zijn een stuk rustiger en ruimer dan op de rest van het park.

Als de camper staat bel ik gelijk met de 24/7 assistentie. Vandaag en morgen (het is weekend) is er geen mogelijkheid voor reparatie. 

Maandagochtend gaan ze contact opnemen met een glasschadebedrijf  daarna krijgen wij de instructies ‘what to do’. 

Wim’s bril kunnen ze daar waarschijnlijk niet repareren 🤓😟. 

Als we na het douchen terug zijn bij de camper kan Wim zijn bril niet vinden. Hij denkt dat hij hem in de douche heeft laten liggen. Ik ga koffie zetten, Wim gaat zijn bril zoeken.  

Nu is iets vinden niet een van zijn sterkste punten. Eerst staat hij in het verkeerde doucheblok, het zag er zo anders uit vond hij al. 😂 Hier lag zijn bril in ieder geval niet. 
In het juiste doucheblok ook geen bril. 
Hij bedenkt om via hetzelfde pad terug te lopen naar de camper, met de zaklamp goed over de grond schijnend vindt hij (verdomd) zijn bril. Hij lag op het pad op zo’n 50 meter van de camper, hoe hij daar terecht is gekomen ?!?!? 🧐  

Is hij eerst nog blij dat hij zijn bril heeft teruggevonden, na nadere inspectie blijkt het linkerglas er uit te zijn en het montuur stuk te zijn. Geluk bij een ongeluk is dat het linkerglas zonder sterkte is.  De bril is nu provisorisch geplakt met wat zwart tape, 🤞🏼.

De rest van de avond verloopt rustig.