Lake Argyle

18 september 2019


Vandaag een lange rit voor de boeg van 500 km. Iets over 9-en rijden we weg.

Als we de highway 1 oprijden, staat de eerst volgende service (eten, benzine, slapen) aangegeven, Victoria River. Slechts 193 km! 

In de Lonely Planet lees ik dat de enige stad  tussen Katherine en Kununurra (afstand 513 km) Timber Creek is met een inwonersaantal van 232, ik weet niet of je jezelf dan stad mag noemen 😉. 

Victoria River Roadhouse (de serviceplek) wordt aangeraden om te stoppen om even je benen te strekken. Je kan een korte wandeling (10 minuten heen en terug) doen naar de rivier. 

Zo gelezen zo gedaan.

Het landschap is hier anders en met grillige rode rotsplateau’s. 

 

In Timber Creek tanken we. Als we de stad ( 😬) uitrijden zien we een Australische Baobab. Er staan er meer langs de weg.  Tot voor kort wist ik niet eens dat de Baobab buiten Madagascar ook voorkomt en helemaal niet in zulke grote getale. Het staat er vol van! 

Vandaag is ook mijn vuurdoop, de eerste keer links rijden en dan ook nog voor de eerste keer met een camper. Geslaagd! 

Links rijden met zo weing verkeer en bijna alleen maar rechtdoor is ook niet echt moeilijk 😬

Op zo’n 10 km voor de ‘grens’overgang stoppen we om te lunchen. We maken de laatste verse groenten op en gooien 3/4 zak muesli en een bijna vol potje honing weg. 

De controleur is streng en praat (commandeert!) met weinig woorden.

Engine!  (Wilt u de motor uit doen?)

Cupboard! (Kunt u dat kastje openen alstublieft)

Daarna wijst hij alleen nog maar naar de laadjes en kastjes die ik MOET openen. Hij werpt overal een vluchtige blik in. De kastjes achter slaat ie over. 

Hadden we daar nou net die mud aardappelen in verstopt. 😂🤣

Na de inspectie en nadat Wim gevraagd heeft waarom honing niet ingevoerd mag worden, wordt hij vriendelijker en wenst ons zelfs met een glimlach nog een fijne dag.

Waarom mag honing niet ingevoerd worden? Dat betreft alleen rauwe (niet verwarmde) honing, het waarom is ons nog steeds niet duidelijk. 

De afslag van de highway 1 naar Lake Argyle gaat door een prachtig landschap met grillige rode rotsplateau’s. Minder is dat de weg smal is en als er dan een roadtrain (vrachtwagens die wel 70 meter lang kunnen zijn) voorbijkomt kan je niet anders dan op het rode grind naast de weg stil gaan staan.  

We komen om half 2 WA tijd (het is hier 1,5 uur vroeger dan in het Northern Territory) aan bij Lake Argyle Caravan Park. 

Bij de receptie is het ook mogelijk om uit de keukenvoorraad te kopen. Het wordt een ui, 2 tomaten, een paprika en een bakje honing voor $8. 

Dit Caravan Park heeft een infinity pool, dezelfde middag nemen we daar nog een duik in. Het ligt er prachtig bij. Het water van het zwembad lijkt over te gaan in het meer.

 

Aan het eind van de middag gaan we een korte wandeling maken, de Ord River Gorge Walking Trail, aanrader voor zonsondergang. 

De trail start bij het ingang van het caravanpark. De heuvel op door de goudkleurige, prikkende grassprieten.  De wandeling leidt naar een uitkijkpunt. 

Het uitzicht is fantastisch, de zon gaat steeds verder onder en kleurt de omgeving. 

Ik sta op een rotsje, stap er af en zie opeen een slang vlak onder me. Ahhhhhh. 

Ik vond het al een perfecte plek voor slangen. 

De slang ligt er roerloos bij. Leeft hij wel? Wim vindt het een goed idee om met een stokje tegen de slang te porren om te checken of hij wel leeft. Jaaa, hij leeft!! Hij beweegt nog niet echt veel en na even gekieteld te zijn door Wim gaat de slang weer in dezelfde houding liggen.

Een dag later weten we de naam van de slang. Zeer toepasselijk en gewoon de Common Death Adder. Niet zo gewoon is dat het een van de giftigste slangen is!!! Ja daar ga je wel gewoon met een stokje in lopen porren. 😱🤬

Ik loop nu toch wel minder op mijn gemak. Wim gaat ook nog eens gevaarlijk dicht bij de afgrond staan, dat levert wel een mooie foto op, ik zie hem al struikelende over een steen naar beneden kukelen. 

Als we terug lopen kleurt de omgeving nog goudgeler dan het al was. Het is prachtig!

 


19 september 2019

Vandaag wandeling nr 2 bij Lake Argyle, wandelling naar Bluff lookout.
Om 7:20 starten we de wandeling om nog in de relatieve ochtend koelte te kunnen wandelen.

De wandeling verloopt gemoedelijk totdat we bijna bij het lookout punt zijn. Tot daar is het pad gemarkeerd met lintjes en pijlen op de grond. We staan voor een kleine bergkam, rotsen, goudgeel gras en zien wel waar het uitkijkpunt is maar niet hoe we er het beste kunnen komen.

We besluiten om een stukje omhoog te klimmen en daar te kijken. 

Wim wil me een hand geven. Nee hoor niet nodig, klimmen kan ik wel. Een seconde later glijdt mijn rechtervoet van het rotspuntje waar ik op stond en stoot ik mijn knie keihard. Auauauauauauaua!!! 

Knie gelijk dik 🙁 Flinke schaafwond en helemaal blauw.  Dat is het gelukkig, na de wond te hebben schoongemaakt en gepleisterd kan ik doorlopen. Verder geen last van. 

Op het uitkijkpunt hebben we een mooi uitzicht. We staan in de zon maar het windje maakt het aangenaam. 

Terug ontdekken we een makkelijkere route zodat we ongeschonden weer terug op het gemakkelijke pad komen. 

Weer bijna bij het Caravanpark lopen we eerst links af naar beneden richting het meer. Daar is een steiger waar je het water in kan. 

Dat is wel lekker om ons op te frissen. 

In het meer leven zoetwaterkrokodillen…ongevaarlijk voor de mens is ons verzekerd.

Wim duikt zonder scrupules het water. Ik heb nog koudwater vrees, ik heb een verse wond op mijn been. Komen zoetwaterkrokodillen op bloed af…of zijn dat alleen haaien en piranhas? 🤔😳

Ik waag het erop plons, drie slagen en ik ben weer terug bij het trappetje en op de steiger. 

Daarna duiken we er nog een paar keer in, heerlijk verkoelend is het water. 

 

 

We laten ons opdrogen in de zon, 9.30 uur in de ochtend en er staat een lekker windje….daardoor merken we de kracht van de zon niet. Dit bekopen we later op de dag met beiden een rood verbrande rug 🙁 

Les geleerd volgende keer wel insmeren!

De klim omhoog laat ons weer flink zweten en bovenop nemen we een plons in het infinity pool. Nog meer zon op onze niet ingesmeerde lijven 🙁

De rest van de dag brengen we relaxt door bij de camper. We lopen nog een rondje over het terrein, fotograferen wat vogels, kopen een boek over Australische vogels, genieten van een drankje op een bankje uitkijkend op het meer waar de ondergaande zon op schijnt. 

Kortom het is hier genieten! 

 

1 gedachte op “Lake Argyle

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.