Lisboa

1 november 2017

Bezoeken de meeste toeristen Sintra vanuit Lissabon, wij doen tegendraads en bezoeken Lissabon vanuit Sintra.

Goed te doen, om het half uur gaat er een trein richting Lissabon. De trein naar het station waar wij heen wilden, Rossio, liet nog 35 minuten op zich wachten.

Geen probleem want we hadden een dagkaart voor trein, metro, bus, tram en de elevadores (voor slechts 10 euro). In Lissabon op een ander station  uitgestapt en 5 haltes mee met de blauwe metro lijn en we waren in Rossio.

In Lissabon rijden schattige oude trammetjes, waarvan tram 28 de bekendste is. Daar wilden we graag een ritje in maken. Tip uit de reisgids was om naar de beginhalte te lopen, zodat je verzekerd was van een zitplaats.

Dan moet je die beginhalte wel weten te vinden 🙁 . Mijn navigatieskills zijn niet meer wat ze geweest zijn. Onwijs omgelopen.
We hadden al een aantal trammetjes gezien en volgden het spoor maar deze ging dus van de beginhalte af. 
Dan maar 2 haltes terug en daar weer opstappen. Volgens het tijdschema om de 11 minuten een trammetje….het werden 35 minuten. Dit was geen goede start van ons bezoek aan Lissabon. 

De 3 minuten terug naar de beginhalte vonden we wel genoeg want er stond een rij toeristen te wachten die ook graag in trammetje 28 wilde zitten. 

Niet helemaal zoals gepland maar we hebben er in gezeten!

Check √ .

Het plein van de beginhalte en de straten er omheen waren vreselijk druk. Niet zoals wij verwacht hadden van die leuke smalle steegjes zonder auto’s.

We hadden nog geen idee wat verder te gaan zien….het is gelukkig goed gekomen. 

Eerste naar de Elevador de Sta Justa,  die de naam heeft het mooist te zijn.  Dat was het zeker, wat een bouwwerk. Ontworpen door een leerling van Gustav Eiffel en in 1902 in gebruik genomen. 
In de lange rij wilden we niet gaan staan wachten dus door naar Elevador da Gloria, de meest gebruikte Elevador die de benedenstad met de bovenstad verbindt.

Daar aangekomen bleek het een trammetje te zijn die een hele steile straat naar boven ging en waar we met onze dagkaart gebruik van konden maken. 

Boven kwamen we uit bij Miradouro Sao Pedro de Alcantara.  Mooi uitzicht als je de hijskranen en steigers weg zou denken.

Hierna werd onze indruk van de stad op de zeven heuvels steeds beter en beter. We liepen door smalle straatjes,trapjes op en af met steeds een mooi uitzicht. 
We kwamen op een pleintje uit met de ruïne van de Igreja do Carmo, verwoest tijdens de grote aardbeving van 1755.

Achter de ruine mooi uitzicht over de stad.  ‘He, kijk nou we staan aan de bovenkant van de Elevador de Sta Justa.’ 

Te grappig, als we het hadden gepland waren we er waarschijnlijk lopend nooit gekomen. 

Een hapje gegeten en met de elevador naar beneden. Boven stond er geen rij. 

Inmiddels wist ik beter te navigeren op het plattegrondje uit het reisgidsje en bracht ik ons feilloos naar de wijk Alfama. Hier was het heerlijk struinen door de smalle steegjes, langs de huizen met mooie geveltjes en de was buiten te drogen (soms gewoon voor de voordeur!), kleurige deuren en muren vol graffiti. 

Wim wilde nog even bij de Taag kijken, via leuke straatjes, trappetjes naar beneden, langs een trammetje en daar stonden we  beneden. De Taag was er wel, maar niet te zien vanwege een afzetting. 
Langs drie gigantische cruiseschepen naar het station Apolonia gelopen en daar de  metro tot aan de eindhalte, waar we drie x kans hadden op een trein naar Sintra. Het was slechts 5 minuten wachten, de treinrit duurde nog zeker een half uur.

In Sintra in een van de restaurants gegeten die door de B&B werd aangeraden. Deze lag vlakbij het station. 
Het was zooooooo lekkerrrrrrrr. Mocht je in Sintra zijn gaan dan eten bij Incomum.

Terug gestrompeld naar de B&B (mijn nieuwe Palladiums zaten na een hele dag echt niet meer lekker 🙁 ) , waar de avond weer niet te lang duurde. 

2 gedachten over “Lisboa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.