Llano Negro

7 september 2018

Het is nu 21:00 uur, ik zit op het terras van Casa Rural las Llanadas. De zon is net een half uur onder. De horizon kleurt fel oranje en de lucht wordt donkerder. De eerste sterren verschijnen.
Gisteravond werden we getrakteerd op een fenomenale sterrenhemel,  dat wordt over een uurtje weer genieten! 

Hebben we een week lang genoten van casa Atilio…binnen een dag zijn we het vergeten. Het is hier echt fantastisch! Het huis, de locatie, de sterrenhemel, de rust. Om dan toch iets te klagen te hebben…..er staat een frisse wind, nu in de avond zit ik buiten met een vestje en shawl, verder hebben we , omdat het huis op het westen is gericht,  de zon in ons gezicht als we om 19:00 uur dineren op het terras. 
Gelukkig nemen we altijd veel te veel mee op vakantie…..de parasol niet voor niets meegenomen 🙂

Eet smakelijk!

Gisterenochtend zijn we om 10.30 uit Casa Atilio vertrokken.
We hebben ruim de tijd, om 13.30 hebben we afgesproken bij ons nieuwe verblijf , Casa las LLanadaa in Llano Negro, in het noord-westen van La Palma.
We doen rustig aan, rijden naar La Fajana om daar een bakkie koffie te doen en kijken naar de oceaan die flink te keer gaat tegen de kust. Gaaf!

We rijden verder noordwaarts.  Hier rijden we niet zo snel, het is een bochtig parcours. De steile rotswanden met de groener dan groenste natuur zijn impossant! 
Het dorpje Los Gallegos (genoemd naar de immigranten uit Galicie die zich hier vestigden) is volgens het La Palma gidsje leuk om aan te doen.
Waar blijft de afslag nou? Ja, dat schiet hier ook niet op met al die bochten.
Ja, daar is de afslag. We rijden richting de oceaan, in een prachtige omgeving. Het dorpje zelf is leuk, maar niet de moeite waard om te stoppen en door heen te wandelen en daar hebben we ook geen tijd meer voor! We blijken langer over de weg te doen dan gedacht….oh toch niet, stipt om 13.30 rijden we de oprit van Las Llanadas op! Wat een punctueel stel zijn we toch 🙂
Er staat al een wagen die voor ons uit rijdt richting ons nieuwe huis. Ja, hier voelt het ook als ons huis!
Het huis ligt op een groot stuk privegrond, in een prachtige rustige omgeving. Buren hebben we hier niet, in ieder geval niet op het zicht.

Het is bijna jammer om niet gewoon hier 7 dagen te verblijven…het is dat de omgeving hier vraagt om door heen te wandelen.
Zo gaan we ‘s middags richting Santo Domingo om, denken wij, boodschappen te doen. De supermarkt gaat om 17:00 uur open, we hebben nog een half uur en brengen deze door in de alleraardigste oude dorpskern van dit dorp!
Een geplaveid straatje met schattige huisjes en van die mooie oude deuren die wachten om gefotografeerd te worden.

Als de avond valt presenteert zich de fenomenale sterrenhemel. Er is hier amper omgevingslicht en dit huis ligt hoger dan het vorige. Wauw!!!
Ik doe een poging het vast te leggen…..nog 6 nachten om het te verbeteren :-).



7 september 2018

Dit schrijf ik een ochtend later (inmiddels al 9 september), heerlijk warm aan de keukentafel. Brrrrrr, de wind is vandaag nog harder en frisser.

Dit verslag gaat echter over gisteren, over de wandeling naar de haven van Santo Domingo, door het natuurmonument Hiscaguan.
De haven van Santo Domingo was in vroegere tijden, nu niet meer in gebruik, van grote betekenis. De haven ligt in een door de natuur gevormde baai.

Deze lichte wandeling, zwaarte 4, afstand 4 km, tijdsduur 1,5 uur, stijgen, dalen 275 meter hebben we voor de ochtend gepland. 
Tijdsduur is bij ons altijd meer, daar we veel stil staan om foto’s te maken, apparatuur (drone of osmo mobile) in te stellen, een hapje te eten, Isa laten bijkomen omdat haar bloedsuiker te hoog of te laag is, te genieten van de prachtige omgeving.  Onze tijdsduur 2:23:54 🙂

Het landschap lijkt dor en droog, maar is prachtig. Er staan bijzondere planten, waar we de naam niet van weten. Ze zijn bolvormig en geven het landschap een 3D effect.
Dichter bij de kust hebben we ook nog een fantastisch uitzicht op de grillige kust, met prachtige groene stukken zee!

Vanaf een uitkijkpunt gaat een goed begaanbaar pad, langs een kloof, naar de oude haven van Santo Domingo. Er staat een straf windje, op sommige plekken wil je niet te dicht bij de rand staan! Bij het ‘havenplaatsje’ aangekomen is het nog een stuk naar beneden langs een aantal huisjes, sommige volledig verwoest, eentje die nog wordt opgeknapt en een ander bewoond, twee keffende hondjes komen ons tegemoet.

Beneden rusten we even uit en genieten van het uitzicht op de grillige kust en het mooie heldere zeewater. Een sjoffel uitziende man spreekt ons in brabbelend Spaans aan, ik kan hem nauwelijks verstaan. Ik begrijp dat we nog verder langs de rand kunnen lopen. No gracias, we zitten hier goed. 
Hij loopt weer weg, even later komt hij terug met twee dode vissen. Brabbel, brabbel hij gaat ze in een ton doen. Het is zijn avondeten.
Hij komt terug met de ton, brabbel, brabbel……

De weg terug omhoog valt mee, behalve dat stukje waar de wind je bijna van het pad afblaast :-(. We staan weer bij het uitkijkpunt. 
Naar de auto is het toch nog een flink stuk stijgen, mijn bloedsuiker stijgt ook en ik kom amper vooruit mijn benen lijken wel lood. Op een rustig tempo gaan we verder en natuurlijk hebben we het gehaald!

We gaan terug naar ons huis om te lunchen en een was te draaien. Met de zon en de flinke wind is het dezelfde avond nog droog
Rond 15:30 rijden we naar Puntagorda waar op zaterdag en zondag een markt is. 
Op de parkeerplaats is het zoeken naar een plekje. Ja daar rijdt iemand weg, we moeten een stukje achteruit.
BOEM! Uit een van de parkeervakken rijdt net een auto weg, wij er tegen aan. De schade valt gelukkig mee, klein krasje dat niet opvalt tussen de vele krassen en deuken die de achterbumper al heeft. 
De markt stelt niet veel voor. Ik koop een leren armbandje met een uiltje en voor het ontbijt een piel de sapo meloen..

Weer terug naar huis, waar ik het avondeten improviseer met wat restjes. Geen boodschappen gedaan want we wilden ergens gaan eten. De restaurants die we onderweg van Puntagorda naar LLano Negro aandoen en die in het gidsje staan aangeschreven zijn dicht.
In Santo Domingo is een restaurant dat wel open is maar als we naar binnen gaan krijgen we te horen dat de keuken gesloten is ?!?! Het is zaterdagavond, hoezo zijn er geen restaurants open??

‘s-Avonds genieten we weer van een prachtige sterrenhemel en iets minder van de kou. Brrrrrrrrrr!



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.