Manuel Antonio

5 t/m 8 februari 2012

 

Costa Rica727

5 februari

Pufff het is weer zweten hier aan de Pacifische kust. De airconditioning in de kamer doet gelukkig weer goed zijn werk…maar zometeen moeten we de kamer weer verlaten voor het avondeten. Beneden in het restaurant speelt een livebandje, ‘guantanameeeera, guantanameraaaa guajira guantanameraaaaa’.

Het is hier super toeristisch, wat een drukte! Misschien wel extra druk omdat het vandaag zondag is. De Tico’s trekken er dan ook allemaal op uit.

Het hotel is op nog geen 400 meter gelegen van het Nationaal Park. 4 x 4 hebben we dus niet nodig. In de gidsjes staat dat je in dit park met een beetje geluk het doodhoofdaapje kan zien. Nou dat gelukje hadden we hier net al bij een restaurantje aan zee! Daar kwam er eentje nieuwsgierig rondkijken. Wat een schatje!

Nog ff een kort verslag van de rest van de dag.

Vanochtend in het hotel in Monteverde was het weer een vrolijk gekwetter van alle vogeltjes. Terwijl Wim een bruine trui aan het breien was (die we nu echt niet meer nodig hebben 😉 ) ging ik nog kijken of er wat te fotograferen viel. Ik stond onder een boom en er vielen constant pitjes naar beneden. Daar moest wat in zitten. Zoek, zoek…ja eindelijk zag ik de vogeltjes. Prachtig felgroen met blauw. Ze waren goed gecamoufleerd, het groen was de zelfde kleur als de bladeren van de boom en ze zaten heel slim alleen in de buurt van de bladeren.

In Monte Verde was het een aangename 21 graden hoe verder we zakte op de vreselijk stoffige weg hoe warmer het werd. De bomen en struiken langs de weg leken uitgedroogd maar het was stof waarmee ze  helemaal bedekt waren! Na ongeveer 18 km werd het gelukkig weer een asfalt weg en de rest van de reis was de weg helemaal prima.

Een korte stop bij een brug vanwaar je krokodillen kon zien. Slimme Tico’s hadden eenCosta Rica676 parkeerplaatsje gemaakt vlak voor de brug waar je je auto ff kon parkeren zodat zij erop zouden letten, uiteraard tegen betaling. Veel krokodillen! En groot!!  Inmiddels was het al 32 graden buiten dus dat was wel ff afzien als je uit een auto met airconditioning komt.

Vlak na de brug was een leuk park, waar veel rode ara’s voorkomen. Toch maar niet gestopt want de auto met alle spullen erin op de parkeerplaats laten staan leek ons niet zo’n goed idee.

We hebben zelfs nog op een stukje tolweg gereden waar we wel 150 colones (!) aan tol moesten betalen. Whaaa dat is ongeveer 25 cent!

Nog een heel stuk langs palmplantages gereden (Afrikaanse palmen) waar olie en allerlei andere producten van gemaakt worden. Wel heel gaaf, zover je kon kijken hele hoge palmen!

Het werd steeds toeristischer, veel ressorts. In Manuel Antonio aangekomen was het een gekkenhuis. In het hotel was net een hele groep mountainbikers aangekomen, die zo’n beetje het hele hotel in beslag namen. Het restaurant, het zwembad. Maar dit waren gelukkig maar tijdelijke gasten om even bij te komen van hun inspanning.

In het restaurant van het hotel geluncht. Ik had een heerlijk red snapper, jammie! Was wel gelijk de hoofdprijs!

‘s middags een beetje rond gesjokt (pufff). Eerst naar de ingang van het park zodat we weten waar het is (gewoon uit het hotel links af en waar de weg ophoud is de ingang, dus niet echt moeilijk te vinden) en een stukje over het strand gewandeld.

‘s avonds heerlijk en voor weinig gegeten bij het backpackersrestaurant het was nog geen 20 euro samen, inclusief een glas wijn! Daar gaan we elke avond maar naar toe!

Morgenochtend gaan we weer (!) paardrijden. Leuk!!

 

6 februari

Hierboven schrijf ik nog dat we in de ochtend gaan paardrijden….dat hebben we ook gedaan maar al met al waren we bijna 6 uur zoet!

Het was inclusief transfer. Om 8:35 zouden we worden opgehaald maar dat werd 8:45. We haalden nog een aantal mensen op, 6 canadeze vrouwen, een Tica met zoontje en een Amerikaans stel. Daar was ook tijd mee gemoeid en toen was het nog ongeveer een half uur rijden naar de Finca.

Daar werden we opgewacht door ‘Che’. Het was een Argentijn die we bij zijn bijnaam Che mochten noemen, uiteindelijk weet ik niet eens wat zijn echte naam is. Che kon leuk vertellen, je gooit er 100 colones in en je hebt voor 2 uur plezier!

De paardjes stonden al braaf te wachten. Ik mocht op Whiskey en Wim op  Jose Pinto..hiaaaaa.  Het eerste deel ging door en langs de rivier, stapvoets. Che vertelde aan een stuk door over de natuur. ‘Willem, do you see the big trees on your left side’  Isabel, have you seen the beautifull flowers’ . Hij wist echt al onze namen, hij zei wel dat zijn hoofd een leeg vat was en dat ie daarom geen helm op hoefde (wij wel, vooral bij Wim stond ie erg charmant met zijn hoed eronder hahahaha), maar dat zat tjokvol wetenswaardigheden. De tocht langs de rivier was erg mooi en lekker koel omdat we in de schaduw van de bomen reden. Na ongeveer 35/40 minuten hadden we een korte stop naar een waterval, stelde niet veel voor maar het was wel even lekker zwemmen in een poeltje in de rivier.

 

IMG_6419 IMG_6421

 

 

 

 

 

 

Voor de terugrit werd de groep gesplitst. Wij zaten bij de draf/galop groep. Maar gezien er ook ruiters waren met helemaal geen ervaring was het nog een vrij rustige rit. Op een heuveltje konden we per koppels van 2 naar boven galopperen….hiaaaaa dat ging wel lekker!

Weer rustig terug naar het beginpunt en daar wachtte de langzame groep ons op (hun route was korter!).

Nog een lunch geserveerd gekregen. Er was een boom bij de lunchplek waar vruchten aan hingen die familie zijn van de stervrucht. Die konden we proeven. Zuuuurrrrr!! De Tica mama en kind deden er zout op. He, het was gelijk minder zuur, maar je bloeddruk ging wel gelijk omhoog!

Weer teruggebracht naar het hotel, waar we om ongeveer on 3 uur arriveerden.

‘s middags lekker gerelaxed, een beetje bij het zwembad gezeten.

‘s avonds toch niet bij het backpackers restaurant gegeten want ze hadden (nog steeds) geen vis. Dan maar een restaurantje dat een Amerikaans stel ons aanbeval. ‘We’ve been here 4 times the past week’.‘Is this the only restaurant you’ve been to?’, vroeg ik heel bij de hand 😉 Nee, het was echt lekker. En ze hadden gelijk!! Wel duurder dan de backpacker maar heel wat lekkerder!

Koud biertje gehaald in de supermarkt, waar het vreselijk warm is van alle koelkasten die op volle toeren draaien, om te nuttigen op het terras van kamer 12. Het duurde weer niet lang voordat mijn ogen dicht vielen……zzzzzzzzzzzzzzzz

 

7 februari

Pufff wat was het weer zweten vanochtend. We zijn in het Manuel Antonio park geweest. Hoezo toeristisch!!!!

We moesten zigzaggend het eerste stuk langs alle groepen met gids.  Die bleven gelukkig allemaal op het brede pad naar het strand dus de drukte viel daarna wel mee.

Je kon een paar wandelingen doen…oh nee toch niet want ze waren allemaal niet toegankelijk @##$. Alleen eentje naar een uitkijk punt kon je lopen. Dat was een stukje klimmen, puffff. Zweten! We hoorden de hele tijd gekraak en gekwetter van vogeltjes maar niet veel gezien. 1 withoofd capucijner (die we op het strand in grote aantallen zagen), en wat kleine vogeltjes. Boven op het uitkijkpunt stonden we helaas recht tegen de zon in te kijken dus daar waren we gauw klaar. Weer rustig naar beneden.

Even op een klein strandje gezeten. Ik heb ff een duik genomen in de stille oceaan, daar had ik nog niet in gezwommen. Wim bewaarde zijn duik voor later, omdat hij graag wilde snorkelen en daar waren in dit baaitje te veel golven voor. Een heerlijke sappige mango verorbert en weer doorgelopen naar een ander strand, waar het heerlijk niet rustig was vanwege alle toeristen. Een beetje aan de zijkant bij een plek gaan zitten waar er wat rotsjes in het water waren. Meestal een goed plek om te snorkelen. Wim ging snorkelen en ik bewaakte de spullen, want er waren wasberen en capucijneraapjes actief! Daarna de IMG_6451rollen even omgewisseld. Toen ik aan het snorkelen was naderde een wasbeer Wim van links (zijn kant met slecht zicht) en Wim  had hem niet in de gaten totdat hij mensen hoorde fluiten. Oepsie die was wel heel dichtbij.

Voor het snorkelen was het zicht helaas niet zo goed. Er was een mooie grote, discusachtige vis met groene/blauwe kleuren. Vast hele mooie kleuren maar dat zag je nu dus niet goed.

Het zand was heet!!! Rennen naar en van het water.

Ff opdrogen en de kleren weer aan want we wilden nog een wandeling doen. Not, ook deze was afgesloten $#%@#$ Dan maar rustig aan naar de uitgang en richting hotel.

Puff wat voelde we ons vies, zweet, plak. Toch maar eerst nog een hapje gegeten en daarna ons lekker opgefrist. Heerlijk een kamer met airconditioning!

‘s avonds weer bij het backpackers restaurant geweest. Daar was het volle bak! 1000 maal excuus van de vriendelijke ober want het eten zou daardoor wel langer op zich kunnen laten  wachten. We hadden een salade en spaghetti besteld. We kregen ter compensatie een heel  groot bord sla voor onze neus (was ons voorgerecht)! Zo onwijs vriendelijk en het duurde helemaal niet lang! Toen we de rekening kregen, bleken ze 2 van de 4 glazen wijn te zijn vergeten, normaal zou ik dat wel eens ‘per ongeluk’  niet zien, maar dat kon ik nu niet over mijn hart verkrijgen (rekening bedroeg uiteindelijk 15.000 Colones = Eur 25,- !) Die 2 glazen wijn sloegen weer in als een bom…dus de avond duurde weer niet zo lang!

 

 

IMG_6461

8 februari

Wat een heerlijke dag gehad vandaag! We hebben in de ochtend een tocht gemaakt met een trimaran. Zo lekker op zee, heerlijk windje waardoor je de warmte niet voelt. Maar wel goed oppassen want je merkt daardoor ook niet dat je verbrandt!

Om 8 uur werden we in het hotel opgehaald. We stopten om nog een groep op te halen…een groep Nederlanders…het werd dus een gezellig Nederlands onderonsje.

Onder de gezellige klanken van Bob Marley voeren we weg. Een van de bemanningsleden was to gay to be true! Zo leuk en gezellig!

We hoopten dolfijnen te zien…maar weinig kans met Wim en mij aan boord! En inderdaad de tocht was dol fijn….maar geen dolfijn gezien! Wel Manta roggen en een schildpad en heel veel pelikanen en fregatvogels.

Om 9:00 uur kreeg ik al een piña colada aangeboden….oepsie! Gelukkig zat er veel ijs in want ik ben al niet zo held op zee, laat staan als je typsie bent. Was eigenlijk ook al weer vergeten dat ik een zeeziekpilletje had ingenomen…hmmm dat is volgens mij ook niet zo goede combi met alcohol.

Wim zat zoveel mogeijk in de schaduw, want het snorkelkwartiertje van gisteren had hem al een flink rood hoofd opgeleverd! Hij had nu heel verstandig een bandana bij zich.

Het snorkelen ging bij mij niet zo goed. Mijn bril besloeg en er kwam steeds water in. @## bril af (wat wel makkelijk ging, want door het verplichte vest dat we om moesten kon je goed drijven), shoot, ruk ik de hele snorkel er af. Moest ik hem dus daarna de hele tijd vasthouden want hij kon niet meer vast aan mijn bril. Het water was niet zo helder maar toch wel wat mooie vissen gezien.

Na het snorkelen kregen we om 11 uur (!) de lunch al geserveerd. Ach ja, als je om 9 uur al een piña colada kan drinken dan is om 11 uur lunchen natuurlijk ook geen probleem.

Nog steeds geen dolfijnen dus we gingen een stukje verder de zee op. Motor uit en zeilen uit (2x ‘uit’  maar dan met verschillende betekenis (!) ) Heerlijk dobberen…dolfijnen waar zijn jullie? Ik heb nog even gedaan alsof ik er niet was  (beetje duf van die pil) om de dolfijnen af te leiden…nee hoor het hielp niet.  Niet te geloven toch! Al die tochtjes die wij al gemaakt hebben om dolfijnen te zien, het is nog geen een keer gelukt! Maar ondanks dat hebben  we wel een hele leuke ochtend gehad!

Om 1:30 waren we weer terug in het hotel, waar we ff de binnenkant van onze oogjes hebben bestudeerd.

Op voor onze 2e lunch bij een restaurantje aan het strand, en daarna lekker relaxen bij het zwembad en het verslag en de foto’s bijwerken.

Morgen gaan we veer verkassen. We zakken wat meer af naar het zuiden en we verblijven dan in een safaritent!! Volgens de website van het hotel, midden in de natuur, dus dat lijkt ons super leuk!