Op de fietsjes naar Zell am See

1 juni 2019

Vandaag fietsen we naar Zell am See op zo’n 13 km van Maria Alm, rondje om het meer van 11 km en de terugweg 2 keer zo lang als de heenweg vanwege een Versperrung van het fietspad 🙁 . 

De vouwfietsen fietsen prima op de vlakke stukken. De meeste stukken bergopwaarts redden we al trappen we ons het melkzuur in de benen, hijgend komen we boven en dan keihard naar beneden.

Tot 35 km fiets je nog comfortabel op een vouwfiets daarna begin je je lijf te voelen, vooral schouders en zitvlak.  56 km is toch echt wel te lang, aber wir haben es geschaft!

Als we 10 minuten onderweg zijn lukt het ons niet om het eerste steile stuk te trotseren, we hadden er de kracht niet voor. Fietsjes aan de hand, op de top laten we ons naar benden zoefen. Heerlijk! 

We rijden langs kneuterige Oostenrijkse huizen, met grasvelden vol bloemen en langs een grote golfbaan die er prachtig bij ligt. 

Het hooikoortsmiddel heb ik bij me. Nu het droog is en de zon schijnt kan het gras zomaar zin krijgen om volop te gaan bloeien en mij te irriteren. Het genies blijft uit. 

We steken de doorgaande weg over. Daar fietsen we verder door een Oostenrijks landschap zoals je dat verwacht. Weids, groene sappige weides met weidebloemen met op de achtergrond hoge grillige bergen met nog besneeuwde bergtoppen. 

Na 20 minuten fietsen is het wel tijd voor een bakkie koffie met het koffiebroodje dat we vanochtend bij de bakker hebben gehaald. Dat is genieten op een bankje in de schaduw met een prachtig uitzicht. 

Voordat we verder fietsen installeer ik Trav op mijn fietstas, hij zit prins heerlijk 🙂

We zijn niet de enige fietsers, wel een van de weinige zonder elektrische fiets. Vooral elektrische mountainbikes zijn populair.  Zonder enige moeite komen ze ons, standje 2 vingers in de neus, voorbij fietsen. 

Na 13 km zijn we bij het meer van Zell am See. We fietsen er tegen de klok, rechtsom, omheen.  Aan deze kant een fietspad, vlak langs het meer.

In Zell am See is het gezellig druk. Op een bankje langs de ‘boulevard’ komen de koffie en de broodjes uit de tas en lunchen we.  

Na zo’n 20 minuten fietsen we rustig verder, hier is het lekker vlak. We stoppen zo nu en dan om van het uitzicht te genieten en foto’s te maken. 

Aan de andere kant van het meer is het minder leuk om te fietsen. We fietsen op een weg waar ook auto’s rijden, er zijn een paar klimmetjes en we fietsen niet meer vlak langs het meer. 

We zetten de terugweg in, over dezelfde weg als de heenweg…..oh nee toch niet. We hebben net een super steil stuk getrotseerd als tegemoet komende fietsers aangeven dat er een verderop een Versperrung is en we niet verder kunnen.

Uhhh wat nu? Er is nergens aangegeven hoe dan wel te rijden. 

Terug moeten we sowieso, we zoefen het steile stuk terug naar beneden. Bergafwaarts gaan voelt hier prima!

Een vrouw ziet dat we de weg aan het zoeken zijn en geeft aan hoe we terug kunnen naar Maria Alm. In Maishofen naar rechts, weer rechts onder de weg door en dan het fietspad naar Saalfelden volgen. Danke schön!

Dat gaat gedeeltelijk goed 🙁
We komen bij de grote weg, onderdoor kan niet, dan maar rechts er langs. We denken goed te fietsen daar we in de verte de markante rots zien die we ook vanaf ons appartement zien.
Na 10 minuten houdt de openbare weg op. Er is nog wel een weg,  afgesloten door een hek met een bord die aangeeft dat inrijden verboden is, privéterrein. 

Nein, dit is niet de juiste weg.  

We hadden de grote weg moeten oversteken, de aanwijzingen zijn niet so gut.De grote weg overgestoken vragen we voor de zekerheid aan een ouder stel of we goed gaan.

Radweg? De man schudt met zijn hoofd en kijkt warrig. Ik zie hem denken: Een fietspad, hebben we die hier? Fietsen daar begin ik niet aan.  Ha, ha

De vrouw geeft aan dat we goed gaan, links omhoog en het fietspad naar Saalfelden volgen. Danke schön! 

Ons lijf begint inmiddels al tegen te stribbelen. Het is wel een lange zit 🙁 

Na zo’n 20 minuten fietsen zien we een aanwijzing voor een fietspad naar Maria Alm….oh nee weer niet. Ook hier is de weg versperd.

De politieagent die bij de Versperrung staat geeft aan dat we het fietspad tot aan Saalfelden kunnen volgen en dan verder kunnen naar Maria Alm al weet hij ons niet te zeggen hoe. Net als de oudere man van 20 minuten geleden heeft hij waarschijnlijk ook niet veel met fietsen 🙂

Oke, dat gaat goed komen.

De drukke weg over en we zoefen verder over het fietspad, het gaat bijna alleen maar naar beneden. Zo hard zijn we nog niet gegaan, de teller geeft 40 km aan. Bergafwaarts gaan, ervaren we hier als iets positiefs!

In Saalfelden aangekomen zijn de aanwijzingen weer niet te begrijpen. Waar wijst de pijl nou naartoe? 

Oversteken, nee dat klopt niet.  Weer terug, links steil omhoog, ook niet. Er komen fietsers aan die de stoep op fietsen langs de grote weg, dit blijkt het fietspad te zijn. 

Door Saalfelden weet ik de weg, het is de weg die we al 2 keer met de auto hebben gereden.

Saalfelden uit is het weer even zoeken, we willen niet over de drukke doorgaande weg. Waar zou je tegenwoordig toch zijn zonder navigatie….wij waarschijnlijk moeilijk fietsend over de doorgaande weg 🙂

De laatste kilometers leggen we af met het beetje energie dat ons nog rest, voor mij is het niet genoeg om de steile stukken te trotseren. Ik geef op, en loop omhoog. Zijn we er al?

Bijna, nog even doorzetten! 

Na 56 km en 6 uur en 20 minuten zijn we, behoorlijk verhit en vermoeid, weer terug in het appartement. 

Wir haben es geschaft!!