Rondje om de kerk

18 september 2018

Vandaag wandelen we dicht bij huis.  We combineren twee wandelingen tot een langere wandeling,  zoals aangegeven in de gids, en maken er zo een aardig ommetje van.

We kuieren het steile straatje uit waar het appartement aan ligt. Na 2 minuten staan we al stil om te fotograferen. Een oude knoestige, dode cactus overwoekerd met clematis bij een typisch Palmees huis.

Aan het eind van het straatje naar links, dan naar rechts waar de  heerlijk ruikende eucalyptusbomen staan.
We rijden hier dagelijks langs, draaien de raampjes open als ze nog niet open zijn om de heerlijke geur op te vangen. 
Nu hebben we de tijd om ze goed te bekijken en op de foto vast te leggen.

Bij de eucalyptusbomen ‘start’ de wandeling. Het eerste stuk van de wandeling, zo’n 600 meter, gaat over de asfaltweg. Dat is hier prima daar er zo weinig verkeer is.
Bij de kruising naar links, bij het blauwe huis (dat inmiddels geel geverfd is 🙂 ) weer naar links en we lopen over een soort muilezelpad langs niet meer in gebruik zijnde weilanden. 

Het is heerlijk rustig met uitzondering van de continu overvliegende helikopter.
Dit blijft zo gedurende wel 1,5 uur. Hij vliegt richting het pijnboombos en terug na zo’n 8 keer heen en weer te hebben gevlogen hangt er opeens een bak met water onder.  
Wij zien geen rook, het water wordt wel op een bepaalde plek (meerdere keren) in het bos gedropt. Een aantal keren loeit er een sirene als het water wordt gedropt.

Het pad gaat langs stenen muurtjes die stukken land afrasteren.  Het ligt er verlaten bij. We zien twee paarden en heel veel opgestapelde stenen die mini piramides vormen.
Waar zou dat voor dienen?
Op een informatiebord lezen we dat de boeren de stenen die op het land lagen op stapelden (er liggen er nog heel wat!) en dat telkens weer bleven doen, zo zijn de ‘piramides’ gevormd.

 

Na het pad met de stenen muurtjes komen we uit bij een asfaltweg en zijn we opeens in een Oostenrijks landschap beland.

Bij de electriciteitsmast naar links en daar volgt het eerste steile stuk van de wandeling. Puff dat valt toch weer vies tegen.  Gelukkig een grote boom met schaduw en een muurtje waar we op kunnen zitten om even bij te tanken. De helikopter doet dat ook nog steeds!

Links af en daar gaat de wandeling horizontaal verder. Ook hier een asfaltweg, nou ja meer een asfaltpad.  We komen gedurende 20 minuten op dit pad alleen twee andere wandelaars tegen!
Het pad komt uit in het pijnbos bij de Virgen del Pino. Hmmmm even diep inademen door de neus, dat ruikt weer heerlijk. 
Het rondje om de kerk zit er bijna op. 
Langs het kapelletje naar beneden, zo’n 1000 meter verder kunnen we weer de heerlijke geur van de eucalyptus bomen tot ons te nemen. 
Naar rechts, naar links, naar rechts het super S T E I LE laatste stuk en we worden weer bedwelmd door de wietlucht :- ) .



De rest van de middag relaxen we in het appartement. Wat ons goed afgaat met die continue lucht die onze neus binnen dringt. 

‘S Avonds eten we bij Tasca Catalina waar volgens velen de lekkerste tapas van het eiland geserveerd worden.Het restaurantje (er zijn 10 tafels) is erg populair. Reserveren is nodig, dat heb ik in de middag gedaan.
Het ligt op een  rustige plek net buiten El Paso met een prachtig zicht op de zonsondergang.
Tapas waren culinair (anders dan de standaard tapas) en erg smakelijk. 
Het was wel aan de prijs voor Palmese normen.