Ubud

25 april 2016

Ja, de eerste rit met de auto hebben we overleefd! Wat een barrel die Suzuki Jimmy, het kost geen drol maar dan krijg je ook niet echt wat! 🙂

De auto had ik in december 2015 al via internet geboekt bij Bali Cheap Car, vanwege de goede recensies op Tripadvisor. Ong. 3 weken voor vertrek bedacht ik Made (de eigenaar) een reminder te sturen. Of ik nog eens wilde bevestigen wat mijn reservering was… uhh dat had ik in december toch al gedaan. Na drie mailtjes leek het (nogmaals) geregeld.

Eergisteren vanuit Sanur een e-mail gezonden. Ja hoor, 25 april om 10:00 uur zou hij present zijn bij Klumpu Bali resort….en hij was er zelfs 20 minuten eerder! Wel een sympathieke kerel.
Hij vroeg ons waarom we geen grotere auto hadden gehuurd. Hoeveel auto heb je nodig met zijn tweeën, toch?! Nou, nadat we er in hadden gereden hadden we toch misschien voor iets luxer kunnen gaan.

In de ochtendhitte (man wat kan het al warm zijn om 10 uur ‘s ochtends!!) het papierwerk afgehandeld. We moesten contant afrekenen, daar had ik niet op gerekend. Gelukkig had ik gisteren nog wel gepind dus we kwamen in de buurt van het bedrag dat we hem verschuldigd waren. Geen probleem, restant konden we betalen als we de auto weer inleverden.  Made was weer klaar om te gaan….uhhh waar is de sleutel van de auto gebleven. Wim waar heb je die gelaten?
Na een paar minuten zoeken, Made snapte er niets van, 🙂 🙂 🙂 ik een big smile uch, uch ik had de autosleutels in mijn portemonnee gestopt. Ha, ha wat een bak!!!! Made kwam niet meer bij van het lachen 🙂

Om 11:00 waren we gereed om ons met weer een ander voertuig (na de benenwagen, de fiets en de scooter) in het Balinese verkeer te wagen. Zo, wat was het heet in de auto! De airco was ook niet echt wat! Dus de raampjes maar open.
Het leek wel of we in een oude legertruck reden…nou ja, iets luxer dan en het is ook wel handig dat ie lekker smal is. Minder kans om ergens tegen aan te rijden 🙂

Mapsme, ik blijf reclame maken , wees ons weer goed de weg!

Ons verblijf voor de komende 3 dagen Nyoman Sandi Guesthouse ziet er ook weer prima uit! Als welkom kregen we een kokosnoot, jeetje wat zit daar veel water in en het vult ook nog.

Bali58Bali57

Koffers snel uitgepakt en we konden Ubud gaan verkennen.

We hadden de auto voor de garage van ons guesthouse geparkeerd. Of we de sleutels konden achterlaten zodat de auto verreden kon worden indien nodig, ja hoor, hier heb je de autosleutels. Ze werden in een bakje onder in een soort van tempeltje gelegd. Toen we ‘s avonds terugkwamen was hij inderdaad verreden.

We gingen lopend want de auto kan je in Ubud toch nergens kwijt en het is hier echt een chaos met auto’s en brommers in de hoofdstraat! Het was een leuk straatje waar we doorheen liepen. De entrees naar de huizen leken wel entrees naar een tempel, prachtig!

DSC05347

In de hoofdstraat was het een drukte van jewelste. Veel winkeltjes, restaurantjes, barretjes, tempels. Om de 5 meter word je een taxi aangeboden of kreeg je de vraag of je naar een Balinese dansvoorstelling wilde.

Ubud Palace bezocht. Hier kwam ik trouwens pas later achter. Ik dacht dat we een tempel bezochten en begreep al niet waar Ubud Palace was 🙂

Daarna naar het museum Puri Lukisan. Met Balinese kunst. Dit lag in een prachtige serene tuin!
Bali69

Het was heerlijk rustig hier, wat een contrast met die drukke straat. Er waren 3 gebouwen met houtsnijwerk en schilderijen.

Na een uurtje hadden we alles wel gezien en gingen we weer de drukte in.
Bij een alleraardigst oud Balinees vrouwtje, twee rijst(veld)hoedjes gekocht, 2 sarongs en zo’n Balinese baret (udeng) er bij voor Wim en nog twee waaiertjes.  Bij veel tempels moet je een sarong om anders mag je hem niet betreden. Je kan de kleding bij een tempel ook tegen betaling lenen maar handig als je het zelf bij je hebt en het zijn gewoon mooie doeken, altijd handig om te hebben.

De rijsthoedjes kwamen al vrij snel van pas want we zagen een bordje met Ricefields, het werd dus linksaf tussen de huisjes door. Die hoedjes zijn niet alleen leuk voor de foto
🙂 maar ook nog eens erg handig want ze geven veel schaduw op je gezicht en volgens het oude dametje ook handig bij een regenbui.

We hadden nog geen twee stappen op het pad tussen de rijstvelden gezet of we werden al aangesproken door een Balinees die bij een huisje met schilderijen stond. Het gebruikelijke ‘Where you’re from‘ klonk. ‘Blanda’. ‘Hoe gaat het?’ Was het antwoord. DSC05381

Wat bleek, deze jongeman had een aantal jaar in Nederland gewoond, getrouwd geweest met een Nederlandse vrouw. Zijn Nederlands was diep weggezakt (waarschijnlijk heeft ie het dan nooit echt goed gesproken).

De zon begon steeds meer onder de gaan en we hadden nog niets van het rijstveld gezien. Het gesprek vriendelijk tot een eind gebracht en doorgelopen.
Wat leuk voor een korte avondwandeling! De muggen die we wel hadden verwacht bleken er weer niet te zijn of zou de deet die we nog gauw rijkelijk hadden opgesmeerd toch weer geholpen hebben? Weer tussen de huisjes terug naar de hoofdstraat waar het nog steeds druk was.

Nu nog op zoek naar een restaurant. Het is een warung geworden in Monkey Forest street. Het was weer super lekker!!! Het was nog leuker geweest als we niet aan het eerste tafeltje in de warung waren gaan zitten. Er was achterin een prachtige tuin met tempel!  Eten in een warung is echt een aanrader, het smaakt super lekker en het is echt zo goedkoop!

Met ons buikje weer rond gegeten konden we de wandeling terug naar Nyoman Sandi Guest House weer aan.

Foto’s