Van Las Vegas naar Lake Havasu

 

26 oktober 2012

En we zijn weer in rustigere sferen beland. Alhoewel er staat een straffe wind hier op de campground in Lake Havasu. We hebben een plekje aan het water en er staat wel een windkracht 6, dus buiten is het niet echt rustig! Het is wel gezellig met de lichtjes aan in de camper en onder het genot van een glaasje wijn, dus maar eens zien hoe ver ik kom met het verslag 😉

Vandaag van Las Vegas naar Lake Havasu gereden met een tussenstop bij de Hoover Dam en bij Oatman en daarbij een heel stuk gereden over de historische route 66! Historisch rustig en historisch slecht, maar daarover straks meer…….

Na de tank vol gegooid te hebben voor een zeer schappelijk prijsje (zo goedkoop hebben we nog niet eerder getankt) gingen we vanochtend op pad. Voordat we Las Vegas uit waren, waren we wel 20 minuten verder. Echt een onwijs lange rechte weg, 4 banen per kant!! Alles is hier ook groot, groter, grootst!

Onze eerste stop was bij de Hoover Dam. Deze dam is in de jaren dertig van de vorige eeuw aangelegd in een tijdsbestek van slechts vier jaar. De aanleiding voor de bouw van de dam was het voorkomen van overstromingen en daarbij kon er uiteraard elektriciteit geproduceerd worden. Wat nu wel nodig is in die regio (Las Vegas zal wel mega veel stroom verbruiken!).

USA227

Voordat je de weg naar de Hoover Dam in kan moet je door een check point. Er kwam een beveiliger in de camper kijken. Ik zei ‘kijk maar niet naar de rommel’, ‘ Who made that mess’ vroeg hij…ik kon nog net inslikken dat er een bom ontploft was! Ik weet niet of hij het grapje had kunnen waarderen.

Puff de wijn is zeker al naar mijn hoofd gestegen want ik weet niet meer hoe ik sommige woorden moet schrijven!

Eerst een stukje over een brug gelopen met uitzicht op de dam en daarachter lake Mead (185 km lang en 170 meter diep). Dit meer is gecreëerd door de aanleg van de dam in de Colorado rivier.

Daarna richting de Hoover Dam zelf en daar overheen gelopen om dit sterk staaltje van waterbouwkunde te bewonderen. De dam bestaat uit 2,5 miljoen kubieke meter beton!

 

Onze volgende stop zou eigenlijk Kingman zijn, waar de route 66 door heen loopt. Dat was ongeveer een uurtje rijden vanaf de Hoover Dam. Zzzzz ik was in slaap gevallen en we waren bijna in Kingman  toen ik weer wakker  werd. Ik bedacht me  om eens in het USA234reisgidsje te gaan kijken wat er in Kingman te doen was. Hmm er stond niets in de reisgids, maar er stond wel een leuke autoroute in over de route 66 waarbij je door het spookstadje Oatman komt! Die hebben we dus gereden. Dat was erg leuk. Het eerste deel van de historische route 66 leek wel 66 jaar niet onderhouden, echt historisch, en ook historisch weinig verkeer! De route bleef historisch rustig maar na Oatman was de weg wel beter.

Oatman was niet echt spokerig, want het leefde behoorlijk.  Oatman is een voormalig mijnstadje en nu een bezienswaardig wildwestoord. Er zijn een paar leuke wetenswaardigheden over dit stadje: Clark Gable en Carole Lombard hebben hun huwelijksnacht door gebracht in de honeymoonsuite van het Oatman hotel en in 1961 draaide John Ford ( die ook veel films in Monument Valley heeft opgenomen) in Oatman de wel bekende western ‘‘How the west was won’ .

Een van de bezienwaardigheden zijn de wilde ezels die in het dorp rondstruinen, zo geinig.

We hebben heerlijk gegeten (ik een stinky burger, met heeeeel veel gehakte knoflook!) in een cafe/restaurantje waar, naar een oude mijnwerkers traditie, alle wanden, plafonds en pilaren vol gehangen zijn met dollar biljetten.CIMG1613

Er was een countryzanger die toen hij een liedje ging zingen over dat hij nooit bij een vrouw kon blijven na 4 woorden van de tekst niet meer uit zijn woorden kwam, kuch, kuch nee het lukte niet..zeker te emotioneel. De andere liedjes gingen hem wel goed af, met teksten als:  ‘s ochtends dronken, ‘s middags dronken la,la,la…..

 

En daar gingen we weer historisch over de route 66, een droge woesternij met vreemde cactussen. Hier stond al een flinke wind!

De campground die ik in de bijbel had gevonden, vonden wij ook in 1 x en we krijgen een plekje aan het strand….waar dus die heerlijke harde wind waait.

Camper neergezet en in 10 minuutjes naar de Londen Bridge gelopen. Naar de Londen Bridge? Ja, hier staat de originele Londen Bridge! Een zakenman uit Lake Havasu heeft in de jaren 60 van de vorige eeuw de voor afbraak bestemde Londen Bridge opgekocht. Hij heeft deze laten afbreken en hem steen voor steen genummerd per schip laten verzenden en hier weer opgebouwd. Het heeft de stad geen windeieren gelegd!

CIMG1617 USA249

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen we terugliepen naar de campground konden we genieten van prachtige luchten en een heel leuk woestijnuiltje die ons nieuwsgierig aankeek.  Onderweg leek er minder wind,  dat leek ja want er staat nog steeds, zoals ik al eerder schreef, een wind die lekker langs de camper raast. Hier binnen is het nog steeds gezellig.

Morgen hebben we een lange rit voor de boeg (ongeveer 4,5 uur rijden) naar Joshua Tree NP. Daar verblijven we een nacht en dan gaan we weer richting Phoenix waar we maandag de camper al weer moeten inleveren. Jeetje de vakantie is al bijna op zijn eind! Voor ons gevoel zijn we hier al heel lang, hopelijk kunnen we dat gevoel terug in Nederland vasthouden.