Van Litchfield naar Mary River Wilderness Retrait

15 september 2019

Op het moment dat ik dit schrijf is het  maandagochtend 16 september. We hebben net buiten ontbeten, het is heerlijk in de ochtend koelte (relatief dan).  Buiten ruikt het heerlijk naar eucalyptus. Om ons heen ontwaken de vogels, kwetter, kwetter, fluut, fluut. 

Gisterochtend op de campground in Litchfield is het helemaal een feest.   We hebben de Kookaburra gezien! Zo gaaf! 

Met al die vogels om ons heen duurt het wat langer voordat we op weg gaan naar onze volgende bestemming Mary River Wilderness Resort. Op zo’n 135 km rijden. 

Ik heb op Wikicamps lovende recenties gelezen over dit resort (camping en bungalows). Er zijn een aantal wandelingen langs billabongs waar je veel wildlife kunt zien. TomTom ingesteld (hij lijkt het te gaan doen) en off we go! 

We stoppen 2 keer. 

1e keer om te tanken en de bandenspanning te checken, check oke. Als we bij de benzinepomp staan komt er een vrachtwagen voorbij met een huis op de aanhanger.

2e keer in het dorp met de fantastische naam Humpty Doo om boodschappen te doen bij de Woolworths. 

 

Rond 12 uur komen we aan in Mary River. Het resort is groot en goed onderhouden. 

Onze plek is half in de schaduw, volle schaduw om te zitten is hier echt nodig. De zon brandt!!

We gaan voor de eerste keer de luifel op zetten.

De camper heeft geen luifel. Deze hebben we apart moeten huren voor $ 80. Bij het verhuurbedrijf hebben ze ons eerst laten zien waar de luifel wordt vastgezet om vervolgens er bij te zeggen dat je bij het gebruik van de luifel de schuifdeur niet kan gebruiken. 

Geen probleem wij hebben liever schaduw en gaan dan wel wat moeilijker in en uit de camper door een van de voordeuren. 
Het opzetten is gelukt!

De wandelingen langs de Mary River en de billabongs kan je ook met een golfkarretje doen. We houden van wandelen, met de hitte hier doe je ons daarmee echter geen plezier. 

Het wordt het golfkarretje. Deze kunnen we van 16:00 to 18:00 uur huren.  

Een kortere wandeling besluiten we eerst lopend te doen. Deze loopt vlak achter onze camperplek. Het is er droog en stoffig. Een hangbruggetje voert ons over een uitgedroogde billabong. Hier hoeven we niet bang te zijn om een fist encounter te hebben met een Saltie. 

We happen alleen stof en raken verhit. 

 

Het is gelukkig maar een kort rondje, voor we het weten staan we weer op de campground. 

Hier valt meer te zien, de verschillende vogels hebben het weer druk. We zien parkieten en kleine witte kaketoes. 

We drinken nog wat onder onze fantastisch opgezette luifel en om 16:00 zoemen we met het golfkarretje over het terrein. Genoeg voor stroom voor drie uur, wij huren hem voor twee uur, is ons verzekerd. 

Op de campground zien we de eerste Walibi’s. 

In de avond is er een grote bijeenkomst van Walibi’s, we zien er naar ons gevoel honderden!!  De uitwerpselen zijn het bewijs en het is onmogelijk om er niet in te stappen! 

Aan het begin van de bamboo walk (voor onze ride) zien we een hele familie vliegende honden onderste boven in bomen hangen. Als we uitstappen om ze van dichtbij te bekijken (aahhhh 😱 ik word toch echt niet blij van alles wat ook maar op een vleermuis lijkt 🙁 ) worden ze onrustig en maken behoorlijk wat herrie. De uitwerpselen ruiken naar wiet! 

Zoemmmmm daar gaan we weer verder. Achter ons een grote stofwolk!! 

De vegetatie is afwisselend, er zijn veel planten uitgedroogd maar er is ook nog veel groen. De eucalyptusbomen zijn prachtig! We hebben het gevoel in Jurrasic Park rond te rijden. 

We stoppen bij de rivier, geen salties. Verder zoemend zien we een prachtige forest kingfisher en een regenboog bijeneter. Deze laatste wacht heel slim totdat wij een stukje rijden, het stof is neer gedaald en hap hij heeft een insect te pakken. 

Volgend stop bij de rivier. Hier moeten we een klein stukje door de begroeiing (oppassen voor slangen!) en komen uit bij een plek in de rivier waar een zandbankje is. Ja krokodillen. Wat een typische snuit, lang en smal. Wim denkt dat het gavialen zijn, op internet kunnen we echter niet terug vinden dat deze soort in Australie voorkomt. 

Inmiddels weten we (dankzij Damian, onze gids bij de Yellowriver cruise) dat het een zoetwater krokodil is. 

Hier neem ik het stuur over. Ik heb het idee dat ik in een botsautootje rijd, ik bots nergens tegenaan 🙂 

Bij een billabong is het genieten. In de verte een walibi, vlak voor ons het mooiste vogeltje dat we tot nu toe gezien hebben de azure kingfisher. What a beauty!! 

We zetten de terugtocht in. Oh nee, nog niet, eerst nog een stukje van de bamboowalk. De uitgedroogde bamboe (dit moet mooi zijn als het groen is) vormt een boog over het pad. Gaaf! 

 

De meter geeft aan dat er nog een kwart lading over is. Gaan we het redden? We zouden er toch makkelijk twee uur mee kunnen rijden 🤔? Iets rustiger rijden en ja we hebben het gehaald. 

Na het avondeten lopen we richting het hoofdgebouw om van het internet gebruik te kunnen maken, daar hebben we bereik met de mobiele data. De campground is vol met walibi’s, het zijn er honderden!  

Nog een biertje bij de camper, foto’s verwerken, stukje reisverslag tikken, een cane toad (pad) op de foto zetten, genieten van de avondkoelte en dan oogjes dicht en snaveltjes toe. Morgen weer nieuwe avonturen!