Van Morro Bay over de Pacific Highway 1 naar Big sur

22 en 23 mei 2013

Zo ik zit voor de verandering weer eens lekker in het CIMG6344zonnetje. Dit keer aan de Big Sur River op campground plek 12, het plekje dat we gisteren zelf hebben uitgezocht (ja er mocht weer gekozen worden!). In het zonnetje zitten is nu een must want er waait hier een frisse wind en we zijn omringd door de hoogste bomen ter wereld, de Redwood (alhoewel ze hier niet zo hoog zijn maar nog steeds impossant).

Vandaag hebben we een flink stuk gewandeld en ik ben zeer trots op Kniesje dat ze dat heeft doorstaan! Het was niet zozeer de afstand maar er moest wel een stukje geklommen worden en natuurlijk ook weer worden afgedaald….maar ik dwaal nu af want dit reisverslag begint natuurlijk bij gisteren…..

22 mei 2013

Nog maar een dag geleden maar ik moet alweer flink nadenken wat we allemaal gezien hebben, want we hebben veel moois gezien gisteren!

‘s Ochtends zijn we eerst even naar het haventje van Morro Bay gereden om de zeeleeuwen te spotten. Auh, Auh (geblaf van een zeeleeuw) Ja we hoorden ze en we USA276zagen ze ook! Er lagen er een aantal op een vlondertje in de zee op zo’n 60 meter van ons af. Auh, Auh hé deze klonk een stuk dichterbij aan de rechterkant van ons. Even een stukje lopen over de boardwalk (down by the sea). Auh, auh..zo dichtbij. Hij zat vlak onder ons en was lekker aan het zonnen. Leuk! Klik, klik wat fotootjes geschoten.

De camper hadden we voor een tentje geparkeerd waar je ook koffie kon krijgen…. Coffee to go in onze Las Vegas bekers en we hebben Salt Water Taffees gekocht. Smek, smek nou dat smaakte niets zoutig, gewoon een normale plakkerige toffee.

Wim wilde nog naar zijn otter vriendjes, dus daar nog even langs gereden. Ze waren weer super schattig. Zo ook de eekhoorntjes, die weer actief aan het rennen waren over de rotsen. Twee hele schattige kleintjes lagen een robbertje te vechten.

Puff toch best wel warm hier in de zon en ik heb al zo’n rooie neus!

De rit over de highway 1 was erg mooi, deze staat niet voor niets bekend als een van de mooiste wegen ter wereld. Het eerste stuk ging door een glooiend, goudkleurig graslandschap met hier en daar een ranch koeien, paarden en natuurlijk de Stille Oceaan. Even een stop om over een pier te lopen. De zee was prachtig blauw van kleur! He wat is dat voor een koppetje in het water. Aaah een zeehond! Gelijk maar op een schappelijk tijd (kwart voor 12) de lunch genuttigd nu we toch al gestopt waren en vroemmmm weer verder over de Pacific Coast Highway.

Een bord langs de weg gaf een punt aan waar je zeeolifanten kon zien! Nadat we de RV hadden geparkeerd en waren uitgestapt, wisten we dat ze er zouden zijn…wat een luft! En het waren er veel!!! 2 strandjes helemaal bezaaid met zeeolifanten. Het waren er wel duizenden, wat gaaf!

Het is nu de tijd dat de vrouwtjes en jonge mannetje aan land komen om te vervellen. Hun wintervacht eraf voor de zomervacht. Zo nu en dan zag je zand opstuiven van een zeeolifant die met zijn vin/poot zand over zich heen gooide, dat zal wel jeuken dat vervellen.

Er stonden ook wat mensen die informatie gaven. Een vrouw liet me voelen aan een stuk zeeolifanten vacht. Dat was erg prikkelig, ik verwachtte iets zachts. ‘You did not kill him, did you?’, vroeg ik quasi verbaasd. ‘Oh no, I’m a marine biologist, I would never do that’ Just kidding 🙂 !

Die vacht hadden ze gescoord van een vervellende olifant. Het was trouwens onwijs winderig en koud, ik had weer 2 vestjes over elkaar heen aangetrokken. Er waren ook gekken die in korte broek en t-shirt rondliepen!

Brr hier zit ik nu ook niet meer in de zon, dus moet ik ook mijn vestje weer aan.

Vroemmmm weer verder langs de grillie Pacifische kust. Nog 2 x gestopt op een uitkijkpunt, WAUW!!

USA319 - versie 2

We wilden graag camperen op een campground in Big Sur een bosgebied langs de kust met redwoods, de hoogste bomen ter wereld. Dit is familie van de Sequoia, ze worden niet zo dik maar wel een stuk hoger.

Vroemmm, we reden de campground voorbij. Op de rem en keren, dat is altijd makkelijker gezegd dan gedaan met een camper langer dan 9 meter. Hmm toen moesten we nog een onmogelijk bocht maken naar rechts…maar het is ons (nou ja Wim dan) gelukt.

De campground ligt tussen de redwoods en andere bomen langs de Big Sur River (klinkt heel groot maar het is meer een stroompje). Wim heeft weer nieuwe vogelvriendjes gemaakt, het stikt hier van de Steller Jays. Prachtige blauwe vogels met een zwart koppetje en geinig kuifje. De nootjes kwamen weer te voorschijn om ze te voeren. Zo grappig is dat ze het eten verstoppen. Eentje stopte een nootje onder een tak en legde er een blaadje op!

‘s Avonds ging het licht weer vroeg uit……….

23 mei 2013

…en ‘s ochtends niet eens zo vroeg aan. Om 8 uur stonden we op. Maar vandaag geen haast want we staan nog een dag op deze camping en wilden hier in de buurt een stukje gaan wandelen. Eerst maar weer eens van de camping zien af te komen.

Hotseklots, schud, schud…wat is dat toch voor een geluid. @#@#$#$V we waren vergeten het afwaswater weg te laten lopen en we hadden onze eigen Big Sur river in de camper! Dweil erover, zo is de vloer ook weer schoon.

Onze bestemming van vandaag lag op slechts 5 minuten rijden van de camping het Pfeiffer Big Sur State Park. Hier kon je wat wandelingen doen. Aangezien Isa nog steeds Kniesje is, zochten we een niet zo’n lange wandeling uit van 2 miles.

Het eerste stuk van de wandeling ging door de redwoods, daar stonden een paar aardige grote jongens tussen. Het zonlicht scheen mooi door het bladerdek op de felgroene klavertjes op de bosbodem. Helaas geen klavertje vier gevonden, een beetje geluk voor Kniesje zou niet gek zijn.

Jeetje wie heeft deze wandeling uitgezocht, het was toch nog wel wat klimwerk! Op een lager tempo dat we gewend zijn, iedereen liep ons nu eens voorbij, normaal zijn wij de klimgeiten,bereikten we het eind van de Valley View trail met uitzicht op de vallei en…de campground waarop we staan! Maar even van het uitzicht genoten want er stond een flinke frisse wind.

De afdaling weer ingezet en een kleine detour naar de Pfeiffer waterval. De waterval had USA308zeker Pfeiffer want het was maar een miezerig watervalletje. Op onze weg terug vroegen verschillende mensen hoe ver het nog was naar de waterval. Wim was weer op zijn grappigst. Tegen dames die echt niet ver meer wilden lopen ‘just another 5 miles’ Verschrikte gezichten keken ons aan, hahaha. Nee hoor nog geen 5 minuten lopen. ‘Do you know how far it is to the falls?’…Wim ‘You mean the Niagara falls, they are a long walk from here’ ha,ha,ha wat een joke coat is die Wim toch!

Weer beneden aangekomen hebben we de lunch genuttigd bij de Big Sur Lodge. Dat hadden we wel verdiend. Vooral Kniesje, vond ze zelf, want ze bleef maar herhalen hoe trots ze op zichtzelf was! Hopelijk krijg ik straks niet de rekening gepresenteerd en dan bedoel ik niet die van de lunch.

Wel weer genoeg gedaan voor vandaag en de hele weg teruggereden naar de campground. Hier dus lekker in het zonnetje zitten en genieten van de natuur en een lekker biertje. Wim zijn vriendjes vlogen weer af en aan Wij slaan onze vleugels morgen ook weer uit en vertrekken richting het noorden. Naar onze eindbestemming San Francisco, of we daar morgen al gelijk naar toe gaan weten we nog niet, maar eens zien wat de dag brengt.