Van Page naar Zion

 

CIMG1261 CIMG1259

He cowboys and cowgirls…how are you today?

22 oktober 2012

Bij ons is het laatste weekje met de camper ingegaan en we hebben hem vandaag weer optimaal gebruikt.

Vandaag van Page naar Zion NP gereden met een tussenstop bij een western museum in Kanab. Dit is een gratis openluchtmuseumpje waar filmssets staan van western movies. Wij maakten er een fotografieset van! Erg leuk was het. In de souveniershop die er bij zat hebben we ook een tijdje doorgebracht en wat $$$ uitgegeven.

Op de foto’s kunnen jullie zien dat ik een jeans aan heb. Ik begon vanochtend heel enthousiast met mijn korte broek. Yes, ik kon hem eindelijk aan. Nou dat duurde niet lang want in Kanab aangekomen woeide er een zeer frisse wind dus maar weer uit die korte broek. Voor het western decor was de jeans natuuurlijk ook wel wat toepasselijker 😉

Nog ongeveer een uurtje rijden naar Zion. Eerst weer de tank volgegooid een coffee to go gekocht en daar gingen  ‘ we’re on the road again’.

Het wordt een cliché, maar ook Zion is weer prachtig! Hoge rotswanden in verschillende kleuren rood, wit en roze met veel begroeiing.

De weg gaat mooi op in de omgeving want het asfalt is ook rood. Op de highway 9 door USA201het park, moet je door 2 tunnels. De eerste geen probleem maar door de 2e kan er alleen in 1 richting verkeer door heen. Je moet als je het park in rijdt $ 15 betalen om door deze ‘ one way’  tunnel te kunnen. Je kan er dan 1 week lang doorheen rijden, dus we hebben het nog druk de komende week ha,ha,ha!  Om de ongeveer 10 minuten rijdt het verkeer richting het oosten door de tunnel en dan mag het verkeer richting het westen weer. Nog een kleine wetenswaardigheid:  de bouw van deze tunnel is gestart in 1930 en ze hebben er 3 jaar (!) over gedaan om door de berg heen te komen. De tunnel is 1,7 mile lang.

Op de camping met elektriciteit was er nog plek (er zijn er twee in het park waarvan 1 met elektriciteit) en nog een mooie plek ook langs het riviertje…en dicht bij een lodge waarop ik kan mee liften op de wifi (alhoewel dit maar van korte duur was want een dag later was het al weer over).

De scenic drive door Zion kan je alleen met een (gratis) shuttle bus doen. Er zijn verschillende haltes onderweg vanaf waar je wandelingen kan doen. Wij hebben voor morgen een zware en ook wel enigszins enge wandeling (qua hoogte en afgronden) in gedachte de Angels Landing Trail  (klik voor een link naar de wandeling) .

Vanmiddag met de shuttle bus meegeweest. Op het eindpunt uitgestapt en een stukje langs de rivier gewandeld. Wat een hoge rotswanden!!!

CIMG1304 USA204

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We wilden nog een andere wandeling gaan doen maar het was inmiddels al half zes toen we weer op de bus stapten,  dus dat leek ons toch niet zo’n goed idee. De shuttle bus bracht ons weer netjes naar de campground, onderweg genoten we van het uitzicht….hmmm die Angels Landing is toch wel erg hoog! Er waren ook volop herten aan het grazen langs de rivier en tussen de bomen, zo leuk!

He, zelfs de TV heeft hier ontvangst, het is wel een kut zender…ha,ha,ha er is een zender die KUTV-HD!

Zo nog even een biertje drinken en dan tijdens het slapen niet te veel gaan nadenken over hoge kliffen en afgronden waar we morgen over gaan wandelen…..;-(

 

23 oktober 2012

Zion HET wandelparadijs

IMG_1710 IMG_1701

 

 

 

 

 

 

 

Echt wel het paradijs….de engelen Wim en Isa zijn geland!! Haleluja, we hebben het gehaald.

Was wel heftig hoor!

Vannacht kon ik er al bijna niet van slapen, ik zag ons tig x van de berg naar beneden vallen en als je dan nog geen engel bent dan kan je natuurlijk niet vliegen! Maar inmiddels hebben we vleugels gekregen en is geen berg ons te veel!! Nou ja, dit is wel weer iets te enthousiast 😉

Vanochtend op tijd opgestaan zodat we vroeg aan de wandeling konden beginnen. Er staat ongeveer 4 uur voor.  Om 8:25 begonnen we vol goede moed aan de wandeling, de Angels Landing waar we naar toe moesten was nog steeds verschrikkelijk hoog!! Gedurende de hele wandeling klim je 453  meter. Het eerste stukje was vrij vlak, maar daar begon de zigzag beklimming. Puf,puf hijg, hijg….zwaar maar nog niet eng. Een stukje door de refrigerator canyon, deze wordt zo genoemd omdat er altijd een frisse wind waait, dat klopte maar dat was wel even lekker na het eerste stukje klimmen. Daar kwam de volgende zig zag met haarspeldbochten…hijg, hijg, hijg nee we zijn nog geen engeltjes. He, daar stonden we al op de Scouts lookout, het punt van waar de ECHTE beklimming langs de steile klif ging beginnen.

Er stond een Nederlandse man met wie we even hebben gesproken, hij was weer terug gegaan want hij durfde het niet aan. Het ging goed en toen hij 1 keer in de afgrond had gekeken was het over!

Daar gingen de dear devils (nee, nog steeds geen engeltjes) Isa en Wim. Zo dat was steil, gelukkig kon je je over het grootste deel van de klim vasthouden en omhoogtrekken aan kettingen He, het viel eigelijk best wel mee hoe eng het was. Je was zo bezig met het klimmen dat je (ik tenminste) toch geen tijd had om naar beneden de kijken. Wel zwaar hoor!!!!

We kwamen op een wat vlakker en breder stukje…WAT!!! Nog zo’n steil stuk omhoog, oh my god please give us wings! Zou ons dat lukken.

CIMG1339 IMG_1700

 

 

 

 

 

 

 

 

YES WE CAN!! Puff dat laatste stuk was echt steil en ook behoorlijk smal, maar ook dit ging goed. We voelden de vleugels al prikken op onze rug. Hijg, hijg, hijg pufff zo nu en dan stoppen om een tegenligger voorbij te laten gaan. Dat was nog een heel gedoe op zo’n smalle klif met maar 1 ketting.

Flap, flap, flap de engeltjes Isa en Wim waren op de top!!! YESSSSSSSSSS!!!!!!! Haaaaleluja, haleluja, haleluja. Hoog en winderig!!! Zo even genieten van het uitzicht, aaahhhh niet te dicht bij de rand. Prachtig.  Ongeveer 10 minuten op de top blijven staan en toen de afdaling ingezet. Hoe zou dat zijn?

CIMG1352

Nou die ging ook weer verbazingwekkend goed, uiteraard weer dankzij de kettingen en ons zo nu en dan vastgrijpend aan rotsen en zittend op onze kont naar beneden.

Een dame vroeg ons of we de engel hadden gezien op de top, ‘you are looking at them right now’ zei ik. Ha,ha dat vond ze wel leuk 😉

Weer eenmaal op bredere en stabielere bodem aangekomen voelden we ons toch wel wat beter en super stoer dat we het gedaan hebben!!

Rustig aan weer terug gelopen naar beneden, we hebben het in 3,5 uur gedaan. Ja we hadden echt vleugeltjes!!

De shuttlebus kwam er net aangereden en we konden 1 halte mee, naar de Zion Lodge waar je wat kon eten. Heerlijk even zitten en uitrusten!!

Het drinken en eten gaf ons weer moed om nog een wandeling van ongeveer 4 km te doen. Deze was een makkie, wel wat kleine klimmetjes, en je kon genieten van prachtige uitzichten op de bomen in herfstkleuren tegen de steile rotswanden en beneden een mooi meanderend riviertje.

Puf we voelden toch wel de klim van vanochtend, zo nu en dan (of eigenlijk best wel vaak!) struikelde ik over de stenen op het pad. Au mijn teen, au weer mijn teen, au mijn enkel.

Het was inmiddels half 2 en hoog tijd om terug te gaan naar de campground. Aahhh weer lekker zitten in de bus. Maar dat valt wel weer tegen als je dan weer moet opstaan en uitstappen.

Sjoks, sjoks, sjoks naar de camper. Gauw die warme schoenen uit en lekker met blote voeten in de sandalen!

We waren wel erg moe dus ff een uurtje gaan liggen, dat hadden we wel verdiend. Vanmiddag doen we niets meer, lekker uitrusten dat mag ook wel eens op vakantie!!!

Morgen verlaten we dit aardse paradijs en gaan we het hectische Las Vegas in. We zijn zeer benieuwd!!