Van Ubud naar Jatiluwih

28 april 2016

We zitten nu op het terras voor tent nr 6 bij Sang Giri Mountain tent ressort. Complete rust met uitzondering van de krekels. Weet je ook wat zo lekker is? Het is hier heerlijk koel ‘s avonds. Wie had dat gedacht dat er een moment zou zijn dat het onafgebroken zweten zou stoppen! Wim zit op een heerlijk leunstoel, ik op een hemelbed op het terras met een muskietennet. We kunnen dus ook buiten slapen! 
Dat hebben we net al geprobeerd, voor het avondeten een kort slaapje gedaan. Bed is wel wat klein en al die geluiden buiten zorgen er ook niet echt voor dat je vast slaapt :-). Straks dus gewoon binnen slapen!

Wat waren we ook blij vandaag met onze kleine Jimmy, de oude barrel. Er waren wegen bij dat we dachten dat we in het programma ‘de gevaarlijkste wegen’ terecht waren gekomen. Niet gevaarlijk, maar man wat waren ze slecht. Hobbel de bobbel, kedeng, hobbel, schud, schud! Dan is een jeepje toch wel lekker. Alhoewel hij wel wat meer pk zou mogen hebben….daarover straks meer.

Mapsme bezorgde ons een heerlijke toeristische route over smalle weggetjes door leuke dorpjes. De dorpjes hier zijn net kleine tempelcomplexen! 
 Op een gegeven moment reden we op een weg niet veel breder dan een fietspad. ‘Je zou hier maar een tegenligger tegenkomen’, zei Wim….nog geen 2 minuten later kwam ons een auto tegemoet. Gelukkig net op een stuk dat iets breder was en wij iets konden uitwijken. Het fietspad af ging nog niet zo makkelijk, klein stukje omhoog. VROEMMMMMMM! Gassen, ja gelukt!

Bali144 Bali145

 

 

 

 

 

 

 

 

Door nog een dorpje en daar was op eens een slagboom. Moesten we 5000 Rupiah ( ong. 0,35 euro) betalen omdat we daar gereden hadden. Ha, ha de mensen hier proberen ook een extra centje te verdienen, gelijk hebben ze. 
 Vlak voor Jatiluwih een parkeerplaats met uitzicht over het rijstterras. Prachtig! Zoals door de Lonely Planet al aangegeven zoveel tinten groen! 
Ook dit uitzicht was niet gratis, voor het parkeren moesten we ook 5000 Rupiah betalen. Nog geen km verder moesten we alweer de portemonnee trekken, Om Jatiluwih in te rijden 20.000 Rupiah p.p. . Het cafe-restaurant van waar we moesten bellen met Sangiri voor de pick-up was gemakkelijk te vinden. Het was nog geen 2 uur (vanaf dat tijdstip kon je pas bellen) dus daar gelijk de lunch genuttigd met uitzicht over één van Unesco’s wereld erfgoed, de rijstvelden van Jatiluwih.

 

Na gebeld te hebben kwam er na 10 minuten een jongedame op een scooter. Big smile! Bali154Wat een vriendelijke mensen zijn het hier toch!! 
Daar tufde we achter haar aan. Dat ging behoorlijk omhoog. De auto kwam met horten en stoten omhoog. De laatste steile helling haalde hij niet eens, bijna boven sloeg de motor af! Wat een bak! 
 Terug naar beneden laten rollen en flink gas, ja gelukt! Eigenlijk moesten we nog een stukje dat nog steiler was omhoog, maar dat durfden we niet aan. Dat ging Jimmy op zijn oude dag niet redden. Oke, dat was geen probleem, hier konden we de auto ook parkeren.

 

 

Opeens stonden er twee jongedames om onze loodzware koffers naar boven te tillen. Nee , toch? Ja hoor, geen probleem. Eentje met een grote en kleine koffer op haar hoofd en de Bali156andere een grote koffer op haar hoofd. Hups daar gingen ze, alsof het niets was!! We liepen door een regenwoud met de prachtigste bomen en planten.

Bij de tent stond de uiterst vriendelijk Aaron ons op te wachten. Hij gaf ons een ‘ rondleiding’ door de tent! Zo gaaf. Je zit hier echt midden in de natuur daar hoort toch gewoon zo’n tent bij!! Jeetje wat was dat nou weer voor een geluid?! Iets boven het afdakje. Katjikketjikketjik!! Vanaf het terras uitzicht op een van de vulkanen (weet ff niet meer welke) over het gebladerte. We kunnen vanaf ons terras de zon over de vulkaan zien op komen. Of we dat gaan doen zo vroeg op staan…. Er is enkele trappen naar beneden ook een speciaal terras waar je een nog wijdser uizicht hebt. Vanaf die plek heb je uizicht op dé zeven bergen van Bali (ook die namen moet ik schuldig blijven 🙂 ).

Doorgelopen naar het restaurant om in te checken. Vlak voordat we weg wilden gaan zag Wim een fruitmand met oa rambutans. Die wilde hij wel eens proeven. Hij nam er ook een voor mij mee. He, wat voel ik toch op mijn hand zei Wim. Woehaaaaaa de vrucht zat helemaal onder de minimieren. Aaron kwam aangesneld, sloeg alle mieren er af en pelde de vrucht voor me. Zo da’s lekker!!

Eind van de middag hier een beetje rondgewandeld. Aan het begin van het resort liggen een aantal tempels. Eentje zag er echt mooi uit maar leek behoorlijk oud. Helaas was het hek dicht en konden we hem niet van binnen bezichtigen. We hadden onze blote huid (zoals voorgeschreven) ingesmeerd met deet. Daar hebben de muggen ons niet gestoken maar wel door Wim’s speciale antimuggen broek en mijn sportlegging was ook niet mugproof. Weer vijf bulten er bij! 🙁 Morgen ga ik ook de niet- blote huid insmeren!!

Bali161 Bali160

 

Na ons korte slaapje op het terras op voor het avondeten. Dat hadden we ‘s middags al besteld zodat ze het min of meer klaar hebben als je ‘s avonds komt eten.
Het was heerlijk! Wim zag opeens een servetje heel erg bewegen. OMG er zat een grote zwarte tor onder met van die grote kaken. Hij was wel 6 cm groot!!!! AHHHHHHH. Aaron kwam aangesneld, pakte hem met zijn hand en gooide hem naar buiten. 5 minuten later ging een van de bladeren van de plant die op ons de tafel stond heel hard heen en weer. AHHHHHH het volgende insect. Ook van behoorlijke proproties. Waarom zijn die insecten allemaal zo’n groot? Dit in tegenstelling tot al die kleine Balinesen 🙂 🙂 Rest van het avondmaal was het rustig op het insectenfront 🙂

Te grappig trouwens in het restaurant brandde een haardvuur!! Ja het is hier maar 20 graden, dus dat is wel erg koud natuurlijk. Wat heerlijk! die koelte, een verademing!! ‘s

Avonds in bed hoorde we een geknaag, kritjs, kritjs, kritjs, boven het bed. Wat was dat?! Kritjs, kritjs. Wim op onderzoek uit, niets te zien. Toen we hiet licht uitdeden om te gaan slapen hield het geluid op.

 

foto’s

2 thoughts on “Van Ubud naar Jatiluwih

  1. Mooie avonturen weer. Vergeet niet ook je bed even goed te checken voor je er in gaat. Ik zal nooit vergeten dat ik eens mijn bed opensloeg in een hotel en dat daar een hele dikke tor in zat, zoals je die hier niet tegenkomt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *