Van Vernal (UT) naar Grand Junction (CO)

DSC01805

17 mei 2014

We zijn nu in Grand Junction (Colorado) puur alleen om te overnachten. We staan op een RV park midden in een soort industrieterrein erg rustiek dus 🙁  Gelukkig valt het heel erg mee met de drukte van de I 70, we zitten er toch redelijk van af (anders dan we dachten toen we hier naar toe reden)

Weet je nog dat kachel het niet deed 4 dagen geleden? Wat hadden we het koud. Nou we zitten nu met de airco aan want het is hier damned hot!

We zijn nu dus in Colorado dat is al de 7e staat die we tijdens deze reis hebben aangedaan.

Begonnen in Minneapolis (Minnesota), camper opgehaald in Forest City (Iowa). Daarna door South-Dakota, Wyoming, stukje Montana, weer door Wyoming, Utah en nu dus in Colorado en deze staat  gaan we ook niet meer verlaten met de camper.

Vandaag weer aardig wat miles aan asfalt achter ons gelaten.

Eerste stop vanochtend was bij een benzinepomp om de tank maar weer eens voor een paar ($$$$$) dollar vol te gooien. Ik ging de koffiemokken bijvullen en een pakje sigaretten kopen voor Wim (ja dat hoort bij de vakantie vindt hij 🙁 ).

‘Do you have an ID?’  vroeg de juffrouw achter de kassa. ‘Seriously I’m 42 do you really need to see an ID?”  Ja dus! Ik mijn rijbewijs halen.  Ze zei dat ze aan iedereen om een ID moest vragen, maar gaf me toch nog een compliment dat ik er wel erg goed uit zag voor 42 jaar 🙂 Ha,ha…mijn dag kon niet meer stuk.

USA2014_219In Dinosaur National Monument was het geweldig! Wat een leuk park! Eerst bij het visitor center wat info gehaald. De bezienswaardigheid van dit park was bereikbaar via een shuttlebusje of middels een wandeling van 1,5 miles. We hebben dit laatste gedaan.

 

De bezienswaardigheid is een unieke verzameling dinosaurusfossielen uit het Jura-tijdperk, waarin meer dan 1500 beenderen in een rivierbedding terechtkwamen en versteenden. De resten van deze vindplaats vormen een muur (Dinosaur Quarry), waar ter bescherming een gebouw omheen werd geplaatst en de Quarry onder alle weersomstandigheden is te bezichtigen. Dat was gaaf!!!!

Maar eerst de wandeling door het prachtige, al zeer hete, landschap. Op het beginstuk van de wandeling geen fossielen; de konijntjes stoven alle kanten op. Ook scharrelden er wat marmotten rond. Op 3 plekken kon je zelf de paleontoloog uithangen en in rotsen zoeken naar fossielen. Puff wat was het al warm, en het was pas 9 uur ‘s ochtends!

USA2014_220 DSC01773USA2014_221

 

Na ongeveer een uurtje lopen kwamen we aan bij de Quarry, deze is overdekt dus lekker koel binnen. Wauw wat gaaf! Een hele muur waarin duizenden dinobotten kris kras door elkaar lagen. Je mocht ze zelfs aanraken.

DSC01781

 

Terug het shuttlebusje genomen. Dat ging een stuk sneller het duurde nog geen 10 minuten.

Nog een klein stukje door het park gereden. Een geweldig landschap.

Bij de split mountain was een campground langs de Green (die zandkleurig was) River, zo dat zag er wel tig x leuker uit dan de KOA camping waar wij hadden overnacht (en tig tig x leuker dan waar we nu staan). Dit bleek echter een campground voor groepen van minimaal 10 personen te zijn. Er was een stukje verderop nog wel een campground waar we konden staan maar helaas: we moeten kilometers maken en doorreizen.

Op naar onze volgende bestemming door de Canyon Area: een deel van een route op de Harpers Corner Road. Deze is 200 km heen en terug als je het helemaal rijdt. Wij hebben dus een deel hiervan gereden.

Bij een picknickplek waar we buiten wilden lunchen waren waarschuwingen voor beren 🙁 USA2014_230Dan toch maar binnen eten. Nog wel een beetje rondgewandeld en daar kom ik weer…met een prachtig uitzicht over de canyon.

De weg nog ongeveer 16 miles vervolgd naar een andere uitkijkpunt. Weer even genieten en weer terug, want we hadden nog 200 km te gaan naar de plek waar we wilden overnachten.

De weg was heel erg afwisselend. Een deel door een op Zwitserland lijkend berglandschap.

USA2014_233Hmm waarom knipperen de tegenliggers met hun koplampen? We waren net een bord gepasseerd met ‘watch for fallen rocks’ en ja hoor daar lagen een paar knoepers midden op de weg. Die wil je niet op je dak krijgen!

 

 

Nu nog een campground zien te vinden. Ik had gisteren op internet een Good Sam campground  gezien in Fruita. Stom, maar vergeten het adres op te schrijven. Mooi geen bordjes langs de weg. Fruita gepasseerd  en geen campground gezien. Carmen (de navigatie Garmin) wist er 1 te vinden. Go!

Hmm, we kwamen vlak bij een snelweg en daar leek ook het RV park te liggen. Wat een afgrijselijk omgeving! Maar het was inmiddels al 17:00 uur en de snelweg leek toch op redelijk afstand. Hier dus maar gaan staan, want als je nu nog naar iets rustieks moet gaan zoeken!

Morgen weer aardig wat miles af te leggen naar onze volgende bestemming: Mesa Verde.

 

Foto’s

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.