Vergel de Punta Mala

9 t/m 12 februari 2012

Wat een wereld van verschil met waar we vanochtend zaten. De tent wordt schaars verlicht door een paar lampen, we horen de rivier stromen en het getsjirp van de krekels. Wat een rust vergeleken met op de dag….oorverdovend het geluid van de cicaden!!

Dit is echt pura vida!!!

 

Costa Rica800 Costa Rica804

De rit van Manuel Antonio naar hier ging goed. ‘Carmen’  kende deze plek niet dus dan maar ouderwets met behulp van de route beschrijving en de kaart. Dat ging prima.

Een korte foto stop bij de rivier Baru (voor Abs en Rod!) en bij een klein strandje bij Dominical.

Al met al een niet zo’n lange rit, we waren hier om 11:30 uur. Deze lodge is van een Nederlands stel dat hier ongeveer 4 jaar woont, waarvan het laatste 1,5 jaar ze deze lodge runnen.

We moesten even wachten want de tent was nog niet klaar. Aan het tafeltje naast ons zaten 2 mannen met de eigenaresse te praten. Op het shirt van een van hen stond Hotel Domiloco (of zo iets dergelijks). He, dat was toch van het hotel waar onze collega Raymond over vertelde, dat was van een goede vriend van hem. Dat moest ik ff vragen. En verdomd het was hem inderdaad. Nou ja, zo veel toeval niet te geloven!!! Wat is de wereld soms dan klein!

Na onze spullen te hebben ‘uitgepakt’ (uitgepakt tussen haakjes want het is zakken uit de koffer halen en in de kast leggen)  en te hebben geluncht hebben we padvindertje gespeeld hier in de buurt van de lodge. Er was een kleine wandelroute, deels door het terrein van de buurvrouw. Hmmm het pad lag helemaal bezaaid met bladeren en we liepen allebei met sandalen, wie weet wat voor een gespuis daar allemaal onder kon kruipen. Met ieder een afgebroken tak in de hand baande we ons een weg door het bos. Pufff weer helemaal doorweekt van het zweet. We zijn naar een uitkijkpunt gelopen en wilde een weg terug lopen waar we langs het riviertje zouden komen om ons daar een beetje op te frissen..hmmm de kaartleeskwaliteiten van Isa vielen toch wel een beetje tegen. Zo moeilijk zag het er niet uit op het kaartje. Nou ja dan maar weer terug via hetzelfde pad. Tik, tik met de takken…nee  gelukkig geen slangen of tarantula’s.

We zijn dan maar lekker gaan baden in hetzelfde riviertje maar dan bij de lodge. Heel leuk, met kleine stroomversnellinkjes, watervalletjes en poeltjes. Hier en daar een touw gespannen zodat je naar beneden en boven kon klimmen.

Costa Rica789 Costa Rica795

 

 

 

 

 

 

 

 

De cicaden waren nog steeds actief. Wim was driftig aan het kijken of ie ze kon vinden met zijn verrekijker. Nee, waar zitten die beesten toch. Wel voelde we het zo nu en dan regenen…urinerende cicaden!! Uiteindelijk vond arendsoog Isa er een met het blote oog! 😉

De avond viel (dan is hier echt van het ene op het andere moment opeens donker) en de zaklampen hadden we echt wel nodig om onze weg naar boven te vinden om een hapje te kunnen gaan eten. Gelukkig was er inmiddels wel licht in de tent, want de stroom was vanmiddag ook nog even uitgevallen.

Er is een restaurantje hier vlakbij (nog geen 5 minuutjes lopen) waar we keuze hadden uit Tilapia en kip. De tilapia wordt daar vers gevangen in de rivier. Het was simpel maar wel heel lekker. Wel iets duurder dan de afgelopen dagen bij de backpacker 😉

Weer terug in de lodge was het bij de receptie een drukte van jewelste met de cicaden die de weg een beetje kwijt waren in het donker. Ook  sprong er een pad rond. Fotograferen ging niet, spring weg was ie weer!

Zaklampjes weer aan om de weg naar de tent terug te vinden, Geen gespuis in de tent? Nee helemaal vrij, mooi! De avond zal wel weer niet zo lang worden……

Durf ik straks wel naar de wc? Die is namelijk buiten de tent in de openlucht, het hartje in de deur ontbreekt want er is geen deur! Pura Vida! ;-

 

10 en 11 februari 

Steekwoorden van de afgelopen 2 dagen paardrijden, keiharde galop over het strand,  gewonde vinger ( gaat ook lekker met het typen) boottochtje, snorkelen, insecten en…..dolfijnen!!!!

Jaaa jullie lezen het goed…WIJ HEBBEN DOLFIJNEN GEZIEN!! Dolfijnen inderdaad,  maar de tocht op het water was dit x niet zo dol fijn….daarover straks meer!

Even een flashback….flits …naar 10 februari. Dat was een geweldige dag! Ik zit nu wel met allerlei wonden en pijnlijke plekken maar wat hebben wij heerlijk gegaloppeerd over het strand. Hiaaaaaa caballero  Memo y caballera Isa.

IMG_6498

Isa zat op Mapa (ik vroeg nog of dit paard naadloos de weg wist, ze moesten erg lachen hahaha) en Wim op Black. Eerst een stukje rustig door de bossen, waar we een familie picaries zagen.Knor, knor, knor.  Daarna de weg over door wat grasland en palmen en daar waren we op het prachtig brede, verlaten strand. Wim en ik waren de enig die gingen galopperen….hiaaaaa daar gingen we. Mijn paard ging hard, die was niet te houden!!! Ik liet eerst de teugel nog los maar  ik zat niet echt lekker, klots, klots dus ik wilde wat vaart minderen nou dat lukte met heel veel moeite. Teugels helemaal strak (ze hebben geen bit in dus die kon ik wel een tijdje strak houden) en hij ging wat langzamer. De teugel was van touw en ik had heel slim de middelvinger van mijn rechterhand (waar ik de teugel mee vast had) tussen de 2 touwen in….#!$^^& hele stuk vel van mijn vinger! Ziet er behoorlijk rauw uit, goed afplakken want ik wil daar echt geen vuil in hebben en straks met een ontstoken vinger rondlopen. Hiaaa…mijn paard bleef gaan. Gelukkig kon ik hem (met wel wat moeite) laten stoppen. Ff een stukje gefilmd, want dat kon nu mooi omdat we alleen waren.

We mochten ongeveer een stuk van 2 km galopperen, maar wij hadden geen idee hoe veel we al hadden afgelegd. Tuur, tuur waar waren de anderen. Laten we maar terug gaan… hiaaaa daar ging Mapa weer. Black had geen goede conditie dus die kon het niet bijhouden.  We hadden dus idd veel te veel gegaloppeerd, want we moesten een heel stuk terug. We zouden via een riviertje teruggaan maar het water zou tot ongeveer schofthoogte komen en dat leek me niet zo’n goed idee met mijn insulinepomp!!!

Dus weer rustig terug over het strand, een stuk door grasland (heel mooi hoog, goud/roodachtig gras) en terug naar de ranch.  Black kon bijna niet meer op zijn benen staan en struikelde over wat boomstronken…daar lag Wim bijna!

Dit was echt een geweldige tocht! Ik ben nu wel helemaal ‘gewond’; open vinger, schuurplekken op mijn schouder van de rugzak en twee geschuurde billen….maar het was fantastisch.

‘s middags bij een mooi strand geweest…lekker dat zoute water in je wonden!

IMG_0930

IMG_0937

 

Toen we aan kwamen was er nog een redelijk stuk strand, het water begon op te komen…4 uur later was er geen strand meer over.  Het was lekker rustig op het strand, we zaten lekker in de schaduw onder wat bomen.  Lekker de zee in, je lekker laten meenemen door de hoge golven.

‘s avonds weer bij de Tilapiatent gegeten, ik had de 2e keus op de menukaart kip en Wim weer….Tilapia.

Terug in het hotel gezellig zitten kletsen met een stel Nederlanders. De cicaden vlogen je om je oren, er zat een hele grote (15 cm) sprinkhaan die ‘s middags nog voor haarknipje had gespeeld bij de eigenaresse van het hotel….aaahhhhh vreselijk zo’n beest in je haar!

Zaklampjes weer aan om tent nummer 1 te vinden….nee hij was nog niet over genomen door de insecten en gauw slapen want morgen moesten we weer vroeg op.

 

11 februari

De wekker vandaag iets eerder gezet (half zes) maar ook dit x hadden we hem niet nodig want we werden weer wakker uit ons zelf. Ontbijt zou klaar staan om kwart over zes, erg aardig want ontbijt is van 7 tot 9, en ja hoor Cees was al druk in de weer en we konden nog lekker ontbijten voordat we op pad gingen richting Sierpe.

Daar gingen we een boottochtje maken naar Isla del Caño incl snorkelen en kans op het zien van dolfijnen en bultrugwalvissen.

De toch was niet dol fijn. De boot was zeer oncomfortabel, het was een grote roeiboot waar we met 10 man op zaten. De bankjes hadden wel een kussentje maar 3 uur heen en 2,5 uur terug zo zitten is echt niet comfortabel. Helemaal niet als je zo als ik pijn aan je kont en rug hebt van het paardrijden!

De boot ging wel hard!!! Eerst de rivier over. In de riviermondig wachtten ons de grote golven van de zee! Zouden we daar door heen gaan met dat kleine bootje? Ja, maar dat duurde wel 1 uur voor dat het lukte! Wachten op het juiste moment, dat deed de stuurman wel goed hij leidde ons er goed doorheen zonder kleerscheuren!

Klap, klap over het water. Het eiland kwam in zicht. Vlak voor het eilandje stopten we om te snorkelen. Dat was wel gaaf. Helder water en veel vissen. We hebben een haai gezien (niet zo’n grote) en heel veel mooie gekleurde vissen. Er was ook een hele school vissen dat was ook mooi om te zien hoe die zich voortbewoog. Isa moest na een kwartiertje er al weer uit vanwege het weinige vet op de botten, brrrr. De andere dreven nog lekker een kwartiertje extra rond om te genieten van het aquarium.

Op het eiland kregen we de lunch, daar zijn we ongeveer 2 uur geweest. Vanaf het strand hadden wat mensen een walvis zien springen! Wij helaas weer niets gezien 🙁

We dachten dat we daar ook nog zouden kunnen wandelen maar dat was dus niet zo.

Weer oncomfortabel terug …zouden we ook een walvis of misschien wel dolfijnen zien?

Costa Rica805

Ja Wim spotte de dolfijnen. Wat leuk! Ze doken naast de boot op. Het was een redeijk grote groep. Helaas werd ons zicht belemmerd door de Nederlander (die incognito was want hij sprak Engels met zijn Braziliaanse vriendin en had zich niet bekend gemaakt als Nederlander) die de hele tijd bleef staan. Ja op zo’n kleine boot zie je dan al gauw niets meer. Gelukkig was de Amerikaan wat minder egoïstisch en ging verzitten zodat wij ook nog wat konden zien. Thanx!!

Dol fijn sprongen de dolfijnen door het water, sommige heel hoog. Leuk!

Vroem weer oncomfortabel verder richting de riviermondig. We hadden de golven nu mee en het was hoog water dus dat ging makkelijk. Krak, krak, krak….2 rode ara’s vlogen over!

Nog een stukje rustig door de mangroven gevaren. Imposante wortels!

Bij een boom zat in een hol een boa, daar zit ie waarschijnlijk altijd want voor ons was ook een boot met toeristen die in het hol tuurden.

Van onze boot ging eerst de wat gezette Amerikaanse kijken. ‘ No can’t make it, I’m too short’, oeps ze viel op haar gat op het bankje. He, dacht de egoistische Nederlander ik ben lekker lang dus ik ga gauw als volgende kijken. Nou dat lukte dus mooi ook niet want er was te veel golfslag waardoor de boot tegen de boom knalde en we weg moesten varen.

We waren blij toen we weer op het droge waren. Puff we hebben wel eens lekkerder boottochtjes gemaakt.

Het was nog een stukje terug naar de lodge. Op de hobbel de bobbel weg naar boven reden we in het donker. Zo nu en dan zagen we een nachthavik opvliegen.

In de tent bleek het niet zo’n goed idee om het licht aan te doen en de dichte flappen (er zit muskietengaas en een dichte flap voor de openingen) niet dicht te doen. Er zaten 2 cicaden in de tent. Ze vlogen panisch heen en weer en Isa werd ook licht paniekerig. Die beesten moesten de tent uit!

Tijdens het douchen werd ik ook al verrast door een 10 cm grote kakkerlak! Hij zat gelukkig niet in het douchehok maar bij de WC. Toen ik mijn handdoek pakte zag ik hem…AAHHHHH. Gauw het douchegordijn weer dicht. Hopelijk  is hij weg nadat ik me heb afgedroogd en aangekleed. Voorzichtig het gordijntje opzij….jaa hij is weg…gauw naar de tent. Oeps daar zat ie nog om het hoekje maar ik kon gauw voorbij sneaken…maar binnen wachtte me dus de verrassing van de cicaden!

‘s avonds weer heel verrassend bij de Tllapiatent gegeten. In het weekend maakten ze altijd rijstebrij voor toe, en omdat we er nu al 3 x hadden gekregen krijgen we van Manuel een toetje van het huis. Het was smakelijk.

Terug in de  tent waren er gelukkig geen insecten, er sprong wel een pad op ons pad maar die joeg Wim gauw weg. Wat heerlijk zo in de natuur ;-(

 

 

12 februari

We waren toch wel moe van gisteren dus vandaag geen wekker gezet….hmm toch om 7 uur wakker. Wat wil je ook met al de gekwetter van de vogeltjes en allerlei andere geluiden.

‘s ochtends rustig aan gedaan, wat aan het reisverslag en de foto’s gewerkt.

Om een uur of 11 vond Wim wel tijd dat we wat gingen doen. Het leek hem wel wat om naar Puerto Jiminez te rijden. Oke, dan. Hmmm lag toch wel een beetje ver bleek. 2,5 uur heen en 2,5 uur terug. Maar ja, deze vakantie eigenlijk helemaal nog niet veel gereden (wat we normaal wel doen) dus laten we het maar proberen.

We waren nog geen 20 meter van het hotel toen Wim een prachtige vogel op een takje zag zitten. Gauw de camera, shoot er kwam een auto achter ons aan rijden en die joeg de vogel weg. Toch maar de camera standby houden. In de auto daarna natuurlijk niet meer nodig gehad de vogels waren gevlogen…maar toch nog wel nog wat mooie plaatjes geschoten.

We maakten een lunchstop bij een bar/hotel/restaurant dat heel mooi lag op een heuvel Costa Rica820met een prachtig uitzicht over een vallei. In de tuin fladderde van alles; vlinders, vogels en een hele mooi rode libel die voor me ging poseren!

Ik had als eten ceviche besteld, dat is een lokaal gerecht. Vis en garnalen gekookt in citroen, met koriander en pepertjes. Het wordt koud geserveerd. Zo, dat was lekker. Daar ga ik gauw het recept van zoeken om zelf eens te maken.

Het was een aangename plek dus we hebben er eventjes gezeten. Maar we hadden nog wat km’s af te leggen dus daar gingen we weer vroemmmmmm.

We hebben Puerto Jiminez gered het was al wel 4 uur, dus alleen maar tijd voor een drankje bij een restaurantje aan het strand waar ze lekkere salsa draaide.

Voor het donker terug ging niet meer lukte. Toch wel vervelend rijden op de niet verlichte weg met fietsers zonder licht en voetgangers op de weg! We hebben het gered!

Gelijk maar naar het restaurant voor onze dagelijkse portie tilapia. Bakkie koffie en biertje in het hotel, in het donker douchen zodat het licht niet weer allerlei insecten aan zou trekken en genieten van de laatste nacht in tent nr. 1