Verkenning omgeving Sesimbra

Ik zit nu aan de eettafel in appartement 1202 met de zon op mijn gezicht en een fantastisch uitzicht. Zo zou ik elke dag wel thuis willen werken! Net zat ik nog op het balkon maar dat was toch wel wat fris met die harde wind. Ik kan nu ook beter op het scherm van mijn Macbook kijken.
Genoeg onzin, tijd om te schrijven over de afgelopen twee dagen…..

 

4 november 2017

Met uitzicht op het strand van Sesimbra op een normale tijd ontbeten zodat we op tijd op pad konden voor de verkenning van de rest van de omgeving. Check om half 10 zaten we in de Micra.

Er was net een regenbui over getrokken, die ons een fantastische regenboog schonk toen we nog binnen waren. Wauw!!

Op het ochtendprogramma stond een rondrit gepland door de Serra da Arrábida over de Estrada de Escarpa. Eerst richting Portinho da Arrábida een kleine beschutte baai met een fijn wit strand. De weg er naar toe was smal! Gelukkig een stoplicht zodat het verkeer er om en om overheen kon.

Auto aan het eind geparkeerd bij een restaurant en wat huisjes en verder gelopen. Stukje over het strand, dat zag er mooi uit. Een ideale plek om de drone uit de tas te halen. Wim weer wat vlieguurtjes (nou ja 15 minuten maar) gemaakt.

Terug naar het gehucht. Een bakkie koffie gedronken en terug naar de auto want het zag er naar uit dat er zo weer een bui zou vallen. Weer boven op de Estrada da Escarpa begon het idd te regenen, wij zaten lekker droog. Wel weinig uitzicht maar dat kwam later boven op top van de Serra helemaal goed!

Wauw wat een fantastische vergezichten. Het baaitje van Portinho zag er van boven prachtig uit!
Mocht je hier ooit in de buurt zijn, deze weg moet je gereden hebben en zelfs wel het omrijden waard. Bij verschillende uitkijkpunten zijn we gestopt om te genieten van het uitzicht. Geniet je mee?

Vervolgens op het programma de wandeling bij Cabo Espichel waar we gisteren waren. Dit bleek het slechtst aangegeven wandelpad ever! 
Het was een rondwandeling waarbij je langs twee plekken komt met dinosauruspootafdrukken. De eerste stond goed aangegeven, de pootafdrukken zelf konden we niet echt ontdekken. Het was op een klif met weer fantastische uitzichten. 
De wandeling zou aangegeven zijn met rood-gele strepen. Nee daar niets, nee daar ook niet. Moeilijk lopen over een stapel stenen. Wim struikelde, viel tegen mij aan (ik liep voorop) maar hij wist me gelukkig overeind te houden door mijn rugzak vast te houden. Niet bij een afgrond gelukkig maar we hadden ons daar flink kunnen bezeren en nog steeds geen rood-gele markering. #$@#$

Dan maar een stuk terug over hetzelfde pad. Bijna weer aan het begin van het pad nog steeds geen markering. Waar zouden we tegenwoordig zijn zonder Google-maps 🙂 Daar maar op genavigeerd en na een half uur lopen, door Grand Canyons in wording (diepe kloven op het pad uitgesleten door water) kwamen we op een open vlak stuk uit.

Dat leek Wim wel een goede droneplek. Drone uit de tas.

He waar is de controller? Nee niet Wim 🙂 maar de controller van de drone. Die lag dus nog in de auto 🙁
De drone kan je ook alleen met je mobieltjes bedienen maar dat had Wim nog nooit eerder gedaan. Ook deze vliegminuten kan hij noteren. Ging wel wat moeilijker en nadeel is dat de drone dan niet zo ver van je weg kan vliegen en een aantal handige functies het niet doen.

Weer even kijken op Google-maps. Ja hier naar links. Hé, een rood-gele markering! We waren weer op het padje, maar dit was niet van lange duur. Nog 3 keer een markering gezien en toen was het weer op goed geluk lopen en zo nu en dan Google-maps er bij. We liepen wel in een mooi afwisselend, overzichtelijk landschap (geen hoge bomen) en er waren zoveel paadjes dat je eigenlijk ook zonder markering wel de weg terug kon vinden. Check √ gelukt.

’s Avonds was restaurant Isabel weer geopend, de kok had een mindere dag 🙁 Alhoewel het lag meer aan die vreselijk smaakloze tofu, ik wist gelijk weer waarom ik dat nooit klaar maak. Gelukkig zaten er ook nog groentes in de vegetarische curry.
De tofu er uitgepikt en aan de kant geschoven en het was te eten. Het was ook heerlijk wegspoelen met de witte wijn die we van Joao hadden gekregen. Lekker wijntje hier uit de streek ( Azeitão). We zijn normaal niet zo van de witte wijn, maar deze was echt lekker!!

5 november 2017

Dat er nog zoveel te doen is hier in de omgeving. Het was weer een heerlijke dag.
Lekker is ook dat in onze eigen B&B het ontbijt al om half 8 geserveerd wordt zodat we op tijd op pad kunnen.

We hadden een aantal programma onderdelen vandaag.

No 1 A Pedreira de Avelino. Eens kijken of we hier wel dinosaurus pootafdrukken konden ontdekken. Sim, hier waren ze goed te zien. Ik had mijn telelens op de camera geschroefd (dit ivm latere programmaonderdelen) en dat was niet zo handig fotograferen. 

Er was een super blije zwerfhond die ons verwelkomde, hij leek lief maar ik had hem toch liever niet in de buurt want wat voor een ziektes kan hij bij zich dragen 🙁 . Ja, ja ik ben een muts wat dat betreft.

Woef, woef hij vond mij erg leuk.
Kwispel, kwispel naar mij toe.
Weg!
Kwispel, kwispel daar kwam hij weer.
Weg!
Woef, kwispel, kwispel en hij stond weer bij me.

Zo ging het ff door, hondsdol werd ik er van…..Ik vond het wel zielig hij was zo blij en zag er super lief uit 🙁

Gelukkig ging hij toch weg omdat we hem geen aandacht gaven.

Er was slechts een steen met een aantal afdrukken, deze stop duurde daarom ook niet langer dan 5 minuten. Dat was ook wel genoeg, gauw terug naar de warme auto er stond een zeer frisse wind!

Volgende stop Praia do Meco.
Hier over het strand gewandeld, ik lekker op mijn blote voeten, en een stukje door de duinen gelopen. Het was mooi! 
Dit was vlakbij het gebied waar we gisteren hadden gewandeld. In de verte zagen we Cabo Espichel.

Een koffie met een gebakje genomen voordat we verder gingen naar het volgende programma onderdeel. Poeff dat waren wel erg grote punten.

No 3 op het programma Lagoa de Albufeira daar waren kitesurfers actief.

Last and a little least was Espaco interpretative da lagoa pequena, een vogelreservaat. Least omdat we weinig bijzonder vogels hebben gezien. Het gebied zelf was prachtig en leuk om door heen te lopen.

2 korte routes die naar verschillende vogelhutten leiden. Volgens het gidsje kon je er de prachtigste vogels zien, wij zagen alleen ‘ordinaire’ aalscholvers, eenden, waterkippetjes en meeuwen. Die laatste drie zien we dagelijks in de sloot voor onze deur. Maar zoals al eerder gezegd een prachtig reservaat dus niet erg om hier 1,5 uur zoet te zijn.

En zo was het programma voor vandaag om 15:00 uur al afgewerkt. Weer vroeg thuis om te genieten van het prachtige uitzicht op de kust van Sesimbra.

’s Avonds over het strand naar het stadje gelopen voor een vismaaltijd. Dat moet je hier toch wel eten zo vlak aan zee. Joao had een aantal restaurantjes voor ons opgeschreven waarbij we er bij eentje zijn neergestreken. Dit omdat dit de enige was die we hebben kunnen vinden 🙂 
De rijst met dorade, garnalen en schelpen smaakte ons goed. Het chocoladetoetjes ook, die we gelukkig hadden gedeeld want wat was het veel. Niet normaal als je dat in je eentje zou moeten eten.

De wandeling terug naar appartement 1202 was goed om het eten te verteren. Deze avond werd het weer niet erg laat……..Zzzzzzzzz

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.