Wandeling Punat

13 september 2015

Kroatie52

Gisteren bij aankomst bij de receptie een wandelkaart meegenomen met wandeling door de heuvels/bergen vlakbij de camping. Het zijn oude herderspaden.

Er zijn aardig wat km’s te belopen. Zo zijn er wandelingen bij van 3,5 uur (heen!) Wij hadden een wandeling  in gedachte van 1 uur 45 heen en via een andere weg weer terug.
Uiteindelijk 12,5 km gelopen met een stijging en daling van ongeveer 450 meter!

Eerst een stukje langs de rijweg en 10 minuutjes verder stond de bewegwijzering voor de wandelingen. Eerst via een breed grind pad omhoog. Zo dat viel tegen! De zon brandde en het was behoorlijk steil, puff die zou toch niet de hele weg zou zijn 🙁 ?

Prachtig uitzicht op de baai van Punat, dat steeds mooier werd hoe hoger we kwamen.
Na 10 minuten afzien kwam het oude herderspad. Zo dat liep een stuk makkelijker en was ook erg leuk. Het rook heerlijk naar wilde tijm en salie. De vlinders fladderden rond en we hoorden insecten zoemen. Zoemmmm, zoemmmm. Tik, tik, tik gingen onze wandelstokken. Wel goed uitkijken waar je liep want het pad was bezaaid met stenen en grote keien.

Kroatie48 Kroatie50

Het doel van de wandeling was de bergtop Vrh (Veurh) op 541 meter. De stijging ging op de herderspaden gelukkig geleidelijk. Het landschap was mooier dan verwacht!

Nog een laatst klimmetje omhoog! Gehaald. Onze lunch hadden we wel verdiend!

Via een ander weg weer terug. Hele stukken bezaaid met geiten of schapen keutels (wij zien het verschil niet 🙂 ) Maar geen dier te zien.

Het was nog goed zoeken naar de juiste weg. Deze was met wit-groen-wit aangegeven op de stenen. Maar er lagen zoveel stenen dat we soms moesten stilstaan en om ons heen kijken om de steen met de kleurtjes te vinden en weer op het juiste pad te komen.

Na ongeveer een half uurtje liepen we langs een stenen muur met zo hier en daar een soort pleintje. Waar zou dat toch voor dienen? Op een ‘pleintje’ stond een een grote boom. He, daar bewoog wat. Er stonden allemaal schapen onder de boom!

IMG_0587

Goed kijken…ze zitten er echt 🙂

Stukje verder langs de muur, weer goed zoeken naar de markering, en daar stonden weer een paar schaapjes op het droge.

Zoemm, zoemmm he dat was mijn bloedglucosesensor met een waarschuwing. Te hoog! ‘Wim ff stoppen!’
‘He wat is er?’ ….
en daar lag Wim op zijn snufferd. Dat is niet zo fijn met al die scherpe stenen. Zijn hand was op twee plekken open 🙁 Pleisters hadden we ook heel slim niet bij ons, gelukkig waren er nog 2 verdwaalde in Wim zijn portemonnee. Patient verzorgd en we konden weer verder sjoksen.
Sjoksen, want we begonnen toch al wel wat vermoeider te worden.  Goed op de kaart kijken waar we heen moeten. Ja vanaf dit punt nog 45 minuten lopen.

De prachtig blauwe vlindertjes fladderden weer rond.

‘Het eerste dat ik doe als we terug zijn is mijn bikini aan en in het zwembad’

Plons!!!

IMG_0602

Foto’s

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.