Washington DC

 25 t/m 27 oktober

Zo gaaf een mini National Park op 12 miles van de hoofdstad van de US of A! Voor slechts 16 $ per nacht overnachten we hier. Geen water of elektriciteit aansluiting maar dat is geen probleem want we hebben ons eigen mobiele huis bij ons. Kunnen we hem nu goed benutten.

Ik heb zelfs voor het eerst in de camper gedoucht. Er is hier een douche waar je gebruikt van kan maken, een grote ruimte (en warm water weet ik van Wim) maar er is slechts een gordijn, geen deur die je kan afsluiten. Dan sta ik toch niet zo lekker 🙁 !! Elke idioot kan naar binnen lopen!

De generator ronkt nu lekker op de achtergrond, wat een @#!@ herrie, maar dat zorgt er wel voor dat we de batterijen van de fotocamera’s kunnen opladen. Voor de rest hebben we eigenlijk geen elektriciteit nodig. De koelkast werkt op gas als je niet op het lichtnet bent aangesloten, koken op het gasfornuis, voor koffie warmen we het water op met de fluitketel want het koffieapparaat zelf zet geen hete koffie, 1 minuut de magnetron aan (dus wel op de generator) om melk op te warmen en ’s nachts houden we elkaar lekker warm in bed. Kachel hoeft ook niet aan.

Alhoewel het afgelopen nacht weer een behoorlijk koude nacht is geweest. Brrr als je uit bed stap en je die koude kleren aan moet doen…met een jas aan en muts op zitten we te ontbijten 🙂 Nee de kachel doen we niet aan, toch een beetje het kampeer gevoel 🙂

We hebben ook bewust een plek gezocht die wat opener is zodat de zon (die de afgelopen dagen goed heeft geschenen) op de dag de camper kan opwarmen.

Van de campground lopen we in 30 minuten via eerst een stuk bos en dan langs een weg naar metro station College Park waar de groene lijn rijdt. Door dat bos moeten we ook terug en de afgelopen twee dagen was dat rond 6 uur als het al schemert. Ik dacht het schijnsel van de koplampen van de voorbij razende (het is een best wel drukke weg!) auto’s te zien…nee het waren de witte staartjes van herten. Wat leuk!! Beide dagen op de terugwandeling hebben we ze gezien.

 

Gisteren (25/10) was het eerste doel om een Senior Pass voor Wim te kopen, dat kon niet op het metro station waar we opstapten, zodat hij voor de helft van het geld kon reizen. Check, missie geslaagd √
Toen op zoek naar het Witte Huis, maar niet eerst voordat we een koffie hadden genuttigd. In een allerleukst Frans zaakje, Paul genaamd.
Daar gingen we dan echt Jeetje wat een nette en brede straten!! Amazing 🙂

Het Witte Huis was idd wit, en slechts van een afstandje te bewonderen. Vorig jaar zijn we nog op Bol geweest in Kroatië, daar werd gezegd dat het Witte Huis van het steen van dat eiland is gebouwd. Leuk toch?!

Toen naar die grote naald in de verte, het Washington Monument . Het grootste stenen bouwwerk in Washington DC. Deze stond in een zee van ruimte en was pas echt indrukwekkend toen we er vlakbij stonden. Als je vanaf de voet naar boven keek…Wow!!

Niet normaal hoe weids en ruim het hier is! We gingen verder over de Mall. De straat (is dit wel een straat te noemen met deze afmetingen!) die het hart van de stad is en waar veel monumenten en (gratis!) musea zijn gevestigd. The Mall loopt van het Capitool tot het Lincoln memorial, bij deze beide uiteinden zijn we nog niet geweest.

Er waren veel mensen aan het hardlopen…nou ja sommige probeerden het. Wat lopen sommige mensen toch raar!!

Een Arabisch stel vroeg me om een foto van ze te maken, met op de achtergrond het Capitool. You too with The White House?, vroeg hij toen ik de iPhone teruggaf. Nee hoor, is niet nodig maar het witte gebouw waar jullie nu opstaan ‘that’s not the White House’. Dan moeten jullie nog een stukje verder en dan naar rechts!

Zo dit was wel een goede eerste indruk van DC. Maar weer terug naar ons mobiele huisje want we wilden niet in het donker door het bos lopen. Dat is gelukt. Uit en thuis in een uur tijd, vlak voordat het echt donker wordt.

Vandaag (26/10) zijn we eerst naar Arlington Cemetery geweest. Wat groot en indrukwekkend! Er liggen hier 420.000 (!) mensen begraven. De meerderheid soldaten en ook een aantal belangrijk ambtsdragers waaronder de belangrijkste JFK .

Er rijdt een hop on – hop off treintje (ja ook hier heb je die!) over de begraafplaats. Deze kostte voor Isa $ 12 en voor Wim $ 9. We hadden bedacht een heel rondje uit te zitten en daarna op 2 of 3 plekken uit te stappen en te lopen naar een volgende opstap plek. De zon scheen maar het was toch best wel fris in het open treintje. Het treintje rijdt in 45 minuten een rondje, kan je nagaan hoe groot het is!!


Bij de halte waar je bij de graf van de onbekende soldaat naar het wisselen van de wacht kon kijken. werd min of meer verwacht dat we uitstapten.
‘You 2 in the back, you’re not getting of’?
‘This is what everybody wants to see in Arlington’ zei de tour guide. Oké, oké dan gaan wij ook 🙂

Wat een rust de generator is weer uit, nog geen volledig opgeladen batterijen maar dan maar zuinig doen morgen!

Het was idd wel iets wat je gezien moet hebben. Heel eerbiedig. Wat loopt zo’n wachter cool!! Een soort moonwalk maar dan vooruit. Dat je dat een half uur volhoudt!! Ik vroeg me af wat er tijdens dat half uur omgaat in het hoofd van zo’n man. Sta je daar je ‘kunstje’ te doen. Klik met je schoenen. kwart slag omdraaien, geweer van de ene schouder naar de andere, dat coole loopje. klik met je hakken, je staat weer stil en draait weer en kwart slag om. Dan tel je tot…??? en weer hetzelfde riedeltje terug!

He, daar kwam nog een man die cool bewoog Deze kondigt aan dat er wisseling van de wacht zou zijn. Serieuze business! De nieuwe wachter werd grondig geinspecteerd en toen we dachten dat het klaar was kwam hij weer geruisloos aan om aan te kondigen dat er kransen gelegd zouden worden. Een door een lagere school en een door een militaire opleiding.
Het was erg grappig dat van de soldaten er 2 soldates in spe erg bang waren voor een wesp!! Ha, ha dat wordt nog wat 🙂

Dan nu maar een stukje gaan lopen langs de graven in een mooie omgeving. Er staan hier prachtige bomen! De eekhoorntjes huppelden vrolijk rond, weten zij veel dat het een begraafplaats is; ook kwetterden en fladderden er veel vogels.
Naar het graf van JFK gelopen. Hij is hier begraven omdat hij niet lang voordat ie vermoord werd op Arlington was geweest, op de heuvel bij het Arlington House had gestaan met prachtig uitzicht over Washington en had gezegd dat hij hier voor altijd wel zou willen blijven. Jacky had dit onthouden en besloten dat hier zijn laatste rustplaats moest zijn. Zij ligt er nu ook te rusten.
Het uitzicht was idd erg mooi!

Achter het Arlington huis hopten we weer on het treintje die ons terug bij de main entrance bracht.

Met de metro naar de halte ‘L’ Enfant terrible’ (de echte naam is L’Enfant Plaza vernoemd na de Franse ing. L’Enfant die het stratenplan voor Washington heeft ontworpen) Daar liepen we ongepland een foodcourt binnen (we hebben geen idee welke kant we op moeten als we de metro uitstappen op een nog niet bekende halte). Het was inmiddels al half 3 dus we konden wel wat eten gebruiken. Het werd Mexicaans dat goed vulde!!

Next stop het Air en Space Museum. Wat een gigantisch gebouw (net als alle andere gebouwen!) We kwamen binnen in een hal waar een aantal vliegtuigen hingen. Gaaf!
Bij de informationdesk een plattegrondje gehaald zodat we wisten wat te zien (dat werd uiteindelijk bijna alles). De man die ons het plattegrondje gaf bleek van Nederlandse afkomst. Hij was 88 (!) en had van zijn opa, die vanuit Franeker was geëmigreerd, Nederlands geleerd. Hij sprak nog wel een aardig woordje Nederlands, knap hoor!

 

Het museum was erg leuk. Oude vliegtuigen, het eerste vliegtuig van de gebroeders Wright, vliegtuigen uit de tweede wereldoorlog, de Apollo 11 een aantal origineel maar ook replica’s. Informatie over het Apollo programma, de vliegtuigpioniers ..kortom erg interessant!!

Wat een leuke dag hebben we gehad!

 

27 oktober, onze laatste dag in Washington DC die we voor een groot deel in het National Museum of Natural History hebben doorgebracht en dan hebben we nog niet alles gezien!

Eerst weer een ochtendwandeling door het bos richting metro. Het groene lijntje bracht ons met een beetje vertraging naar het hart van Washington DC, The Mall.
We liepen richting het museum door een allerleukst parkje met sculptures. Wat een kunstwerkjes. Vooral het huisje van Roy Lichtenstein (geen idee wie de beste man is!) was fascinerend!!!

 

De entree van het museum was weer overweldigend groot!!! Op het plattegrondje bleek dat er ook hier heeeeel veeeel te zien was.
De eerste hal ging over het leven in de oceaan.

‘Hier alleen kan ik de hele dag wel blijven’ , zei Wim. Bij mij gaat het wat sneller, geen geduld om alles te lezen dus we hebben toch wat meer zalen gezien 🙂
Volgende hal ging over het ontstaan van de moderne mens. Erg interessant!

Toen werd het tijd om de innerlijke mens te verwennen. Met de lift naar de ground floor daar was een restaurant. De entree is gratis maar dat verdienen ze waarschijnlijk weer terug met het eten en drinken dat ze verkopen! Jeetje, niet echt goedkoop.
Zo, we konden er weer even tegen. Best wel vermoeiend dat geslenter door een museum.
Op naar floor 2. Hier waren skeletten van dieren, mummies, dinosaurussen, insecten, een vlindertuin (daar moest je apart voor betalen en hadden we in Niagara al gezien) en wat ik het gaafst vond een foto expositie! Wat een fantastische foto’s!!


Bij het insectendeel was het weer erg grappig dat er 2 vrijwilligers waren waarvan er 1 met een rups in haar hand 🙂 Die kon je als bezoeker ook even over je hand laten lopen. Had ik, die nog nooit een rups heeft gezien natuurlijk moeten doen…maar nee 🙂
Een man die het wel deed en een hele fotoshoot deed van de rups op zijn hand, liet hem pardoes vallen, oepsie. Ging hij er ook nog bijna bovenop staan met zijn niet zo’n slanke lijf.

Inmiddels was het al 15:30 en we wilden ook nog naar U-street, volgens de Lonely Planet een leuk stukje Washington DC. Dit was ook een van de haltes van het groen lijntje, weer terug naar Green Belt, dus on our way.
Het moest het center for dining, nightlife and shopping zijn, waarschijnlijk niet als je er om 4 uur rond loopt. Het was trouwens wel leuk om er te lopen er was een wandelroute aangegeven die langs mooie muurschilderingen en historische punten ging. Daar hebben we stukje van gelopen. Puff, we waren toch best wel moe en we hadden straks ook nog weer een wandeling vanaf de metro naar de campground te gaan.
Bye, bye Washington DC we had a great time!!!!

 

Foto’s dag 1
Foto’s dag 2
Foto’s dag 3

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.